เสิ่นสวินรีบยื่นมือออกไป ยิ้มกล่าวว่า “คุณเคอ”
คนข้าง ๆ หัวเราะพลางพูดว่า “ไม่คิดเลยว่าคุณเคอกับคุณเสิ่นจะรู้จักกันมานานแล้ว”
“เพิ่งเจอกันครั้งแรกครับ แค่เคยได้ยินชื่อมาบ้าง” เคอฉงอวี่พูดพลางจงใจปรายตามองเจียงไหล
เจียงไหลไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อมีคนดึงเก้าอี้ให้เคอฉงอวี่ เธอถึงได้รู้ตัวว่าตัวเองบกพร่องในหน้าที่ แต่ตอนนี้ก็ไม่ต้องให้เธอลงมือแล้ว
เคอฉงอวี่นั่งลง คนอื่น ๆ ถึงกล้านั่งตาม
เขามองเจียงไหล ตบเก้าอี้ข้างกายเบา ๆ แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “นั่งตรงนี้”
การกระทำนี้ทำให้ทุกคนในงานหันมามองพร้อมกัน ประธานบริษัทที่เดิมจะนั่งข้างเคอฉงอวี่รีบขยับที่ให้ทันที
เห็นได้ชัดว่าเลขานุการที่สวมชุดลำลอง สะพายกระเป๋าผ้ามาร่วมงานเลี้ยงคนนี้ไม่ธรรมดา
“เลขานุการคนใหม่ที่คุณเคอเพิ่งรับมาหรือครับ” มีคนถามอย่างสงสัย
สายตาของเสิ่นสวินจ้องเขม็งไปยังคนทั้งสอง โดยเฉพาะเจียงไหล ราวกับจะเจาะให้เป็นรู
ตกลงกันว่าจะลาออกแล้ว ทำไมถึงกลายเป็นเลขานุการของเคอฉงอวี่ได้
เจียงไหลหลอกเขา!
“เพิ่งเลื่อนตำแหน่งมาจากฝ่ายธุรการ” เคอฉงอวี่มองเสิ่นสวินกับเจียงไหลอย่างสนอกสนใจ
เสิ่นสวินโกรธจนเป็นถึงขนาดนี้ แต่เจียงไหลกลับสงบนิ่งราวกับเป็นคนแปลกหน้า
ดูท่าความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาคงไม่ดีนัก
มีคนถามต่อว่า “ไม่ทราบว่าเลขานุการคนใหม่ของคุณเคอชื่ออะไรครับ”
“แซ่เจียง” เสิ่นสวินชิงตอบก่อนเจียงไหล
คนคนนั้นประหลาดใจ “คุณเสิ่นรู้จักหรือครับ”
เจียงไหลเงยหน้ามอง เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเสิ่นสวินจะตอบอย่างไร
“รู้จักครับ” เสิ่นสวินตอบพร้อมรอยยิ้ม
มีเพียงสองคำเท่านั้น
ไม่มีคำพูดอื่นเพิ่มเติม
เจียงไหลก้มตาลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยเย็นชา แม้อยู่ต่อหน้าเธอ เสิ่นสวินก็ยังไม่ยอมรับความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของพวกเขาต่อหน้าคนอื่น