“แล้วไง? คุณจะให้เขาหย่ากับฉันเหรอ?”
เจียงไหลย้อนถามกลับไป ประโยคนั้นแทงใจหลินซูถงเข้าอย่างจัง
ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา หลินซูถงลองหยั่งเชิงอยู่หลายครั้ง แต่เสิ่นสวินก็ไม่เคยเผยท่าทีว่าจะหย่ากับใคร กลับยังปฏิบัติต่อเธอดีเหมือนเดิม หรืออาจดียิ่งกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ จนทำให้เธอดูราวกับเป็นมือที่สาม
มีคำพูดหนึ่งที่กล่าวไว้ได้ดี คนที่ไม่ได้รับความรักต่างหากคือมือที่สาม
หากจะพูดกันตามจริง เจียงไหลต่างหากที่เป็นฝ่ายแทรกกลางความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเสิ่นสวิน
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เสิ่นสวินรักเธอมากขนาดไหน ทุกคนต่างก็มองออก
ใครจะคิดว่าเพียงเพราะทะเลาะกันเรื่องไปเรียนต่อต่างประเทศ เสิ่นสวินถึงกับคว้าใครก็ไม่รู้ที่ไร้ความสามารถไปแต่งงานด้วยข้างถนน
สำหรับเธอแล้ว นี่เป็นการเหยียดหยามกันอย่างร้ายแรง
ถ้าวันนั้นเธอไม่ได้เห็นเจียงไหลกับตาที่โรงพยาบาล แล้วเสิ่นสวินแนะนำว่าเธอเป็นภรรยาของเขา เธอคงไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด
เสิ่นสวินจะแต่งงานกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่เธอได้อย่างไร?
หลังจากพิสูจน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอก็ยืนยันได้ว่าเสิ่นสวินยังรักเธอ และรักมากกว่าเมื่อก่อนเสียอีก
เธออยากได้อะไร ต่อให้มีราคาแพงแค่ไหน เสิ่นสวินก็จะซื้อมาให้
เมื่อเธอมีเรื่องอะไรขึ้นมา เสิ่นสวินก็จะรีบมาอยู่ข้างกายเธอเป็นคนแรก
ตอนนี้ยังเรียนรู้วิธีต้มน้ำผสมน้ำตาลแดง แถมยังจะทำบะหมี่ให้เธอกินอีก
ทั้งเงินและความรักของเสิ่นสวิน ล้วนเป็นของเธอ
ส่วนเจียงไหลผู้น่าสงสารคนนี้ ไม่มีอะไรเลย
นอกจากสถานะอย่างหนึ่ง
สถานะที่แทบไม่มีใครรู้
ตอนนี้เธอจะทวงสถานะคุณนายเสิ่นกลับคืนมาด้วย
หลินซูถงสูดหายใจเข้าลึกๆ ยิ้มแล้วพูดว่า “เขาจะหย่ากับคุณ”
“งั้นก็ขอบคุณ”
เจียงไหลแทบอดใจรอไม่ไหวให้เสิ่นสวินรีบเซ็นใบหย่า การต้องอยู่ใต้ชายคาเดียวกันแล้วมองดูทั้งคู่รักใคร่หวานชื่นกัน ทำให้เธอแทบหายใจไม่ออกแม้แต่วินาทีเดียว
หลินซูถงไม่คิดเลยว่าเธอจะตอบแบบนี้ จึงยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่
เสิ่นสวินถือชามน้ำผสมน้ำตาลแดงร้อนๆ เดินออกมาจากครัว พอดีกับสบตาเจียงไหลที่กำลังมองสำรวจเขา หัวใจของเขากระตุกวูบ
เขาเอ่ยเรียก “ภรรยา คุณตื่นแล้ว...”