มารวัวสายฟ้าและมารหมีเมฆแดงเคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งนัก ในพริบตาก็สะบัดหลุดจากการไล่ล่าของฟางซิ่นและสือเฟยที่ตามมาติด ๆ
"เจ้าหนู ไสหัวไปให้พ้น!"
มารวัวสายฟ้าคำรามลั่น ไม่หวั่นเกรงใด ๆ ตั้งใจปกป้องพระบิดาของตนด้วยชีวิต
มารหมีเมฆแดงก็เช่นกัน หมุนเวียนพลังมารในร่างขึ้นอย่างกึกก้อง พุ่งทะยานออกมา!
แต่ทั้งสองซึ่งเป็นเพียงครึ่งก้าวมหาอริยะ จะไปขวางเจียงเป่ยได้อย่างไร?
เจียงเป่ยแม้แต่จะเหลือบมองก็ไม่เหลือบ แขนสองข้างฟาดทุบออกไปอย่างรุนแรง
เปลวเทพแปดกรรมอันดุร้ายทะยานออกไปราวคลื่นสยายภูเขาพลิกทะเล!
"ฮื้ออออ!!!"
เสียงระเบิดกึกก้องดังสนั่นหวั่นไหว
เปลวเทพแปดกรรมเผาผลาญช่องว่างไปตลอดทาง พันธนาการมารวัวสายฟ้าและมารหมีเมฆแดงเข้าด้วยกัน
"อ๊ากกก!!"
พร้อมกับเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดที่ระเบิดออกมา มารทั้งสองถูกเปลวเพลิงกลืนกิน เนื้อเลือดทั่วร่างลุกไหม้เป็นเปลว
เพียงชั่ววูบ ก็ถูกเผาสลายเป็นความว่างเปล่า!
"อะไรนะ?!"
เห็นภาพตรงหน้า สือเฟยและฟางซิ่นที่ไล่ตามมาต่างหน้าตายากเชื่อ
เมื่อครู่พวกเขาต่อสู้กันมานานนัก ก็ยังไม่อาจสร้างความเป็นระเบิดให้มารทั้งสองได้เท่าไร แต่ตอนนี้ มารทั้งสองตัวกลับถูกเจียงเป่ยสังหารอย่างง่ายดายเพียงเท่านี้?
ล้อเล่นอะไรกัน?
สังหารครึ่งก้าวมหาอริยะทั้งสองแล้ว เจียงเป่ยก็ไม่ลังเล รีบไล่ตามจุนเสือเพลิงศักดิ์สิทธิ์ทันที
จุนเสือเพลิงศักดิ์สิทธิ์เพิ่งจะทรงตัวได้ เห็นเจียงเป่ยพุ่งเข้ามาตรงหน้า สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที ความองอาจและความสงบเมื่อครู่หายวับ หลงเหลือเพียงความหวาดกลัวเต็มใบหน้า สั่นเครือขอชีวิตว่า "ไว้ชีวิต! ขอไว้ชีวิต! ข้าจะออกจากราชวงศ์หลงเจียงทันที สัญญาว่าจะไม่รุกรานอีก!"
"ไปบอกยมบาลเสียเถิด!"
เจียงเป่ยคำรามลั่น หมัดหนึ่งทุบออกไป เปลวเทพแปดกรรมพลันพลิกกลืนออกไป
"ฮื้ออออ!!"
เสียงระเบิดดังต่อเนื่องกันสนั่นหวั่นไหว
ร่างของจุนเสือเพลิงศักดิ์สิทธิ์แตกกระจายสี่แปดส่วน ถูกเจียงเป่ยหมัดเดียวทำลาย เนื้อเลือดกระเด็นไปทั่ว!
"ตา...ตายแล้ว! ท่านอ๋องตายแล้ว!!"
"หนีเร็ว!"
มารนับพันตัวรอบด้านเห็นภาพนี้ ต่างขวัญผลาญใจดวงแตก ไม่กล้าหยุดพักแม้แต่ครึ่งจังหวะ ต่างพากันหนีกระเจิงไปทุกทิศทาง
"ฆ่า!!"