"ครืน ๆ ๆ!!!"
ทันทีนั้นเอง ดาบสยองของเติ้งชางก็ฟันลงอย่างหนักหน่วงบนตราวัฏสงสารที่เจียงเป่ยพุ่งเข้าสังหาร
ในพริบตา เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวกึกก้องทั่วทั้งหุบเขา จากนั้นคลื่นพลังอันบ้าคลั่งก็ถาโถมออกมาอย่างไร้ปี่ไร้ของ ทำลายล้างหุบเขาทั้งแห่งจนผนังหน้าผาโดยรอบและแผ่นดินเบื้องล่างแตกกระจุยเป็นแปดเป๋ง
"ปัง!!"
ตามมาด้วยเสียงระเบิดเพียงครั้งเดียว ตราวัฏสงสารก็แตกสลายกระเจิงไปในการปะทะที่สั่นสะเทือนสรรพสิ่ง
"เทิ้ก เทิ้ก เทิ้ก!!"
ทั้งเจียงเป่ยและเซวียนหยวนเหวินเทียนถูกแรงระเบิดกระเด็นถอยหลัง ใบหน้าซีดเผือด
"ฮ่าฮ่าฮ่า! เห็นหรือไม่?! นี่คือพลังของร่างมารปีศาจชางหมิง! ด้วยสรรพางค์อันใดที่เจ้าจะต่อกรกับข้าเจ้านี่?!"
เติ้งชางมองภาพตรงหน้า แววตาเปล่งประกายแห่งความสำราญ หัวเราะก้องสู่เจียงเป่ยทั้งสอง
"แค่สัตว์ประหลาดตัวหนึ่ง จะมาอวดอ้างอะไรกัน? สังหาร!"
เซวียนหยวนเหวินเทียนตะโกนก้อง ร่างพุ่งเข้าปะทะอย่างดุดัน
"ดาบขาดสุริยา!"
ดาบยาวสีทองในมือเซวียนหยวนเหวินเทียนระเบิดปล่อยแสงระยิบระพับ แล้วฟาดฟันคมกระบี่ขนาดมหึมาพุ่งตรงเข้าสังหารเติ้งชาง
ฝ่ายเจียงเป่ยก็ไม่ลังเล เพลิงเจ็ดกรรมลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง ดอกบัวเพลิงนับสิบพุ่งกระหน่ำเข้าประสาน
"เพียงเล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยเท่านั้น! ฟันร้างฟ้ามารปีศาจ!!"
เติ้งชางคำรามลั่น ดาบยักษ์ในมือห่อหุ้มด้วยหมอกดำมืดมิด ฟันลงอย่างเดือดดาล!
"เกี๊ยก! เกี๊ยก! เกี๊ยก!!"
การโจมตีทั้งสามปะทะกันอย่างบ้าคลั่งกลางห้วงอากาศ
มิติว่างทั้งหมดถูกทำลายแตกสลายเป็นระลอก ๆ สามพลังโจมตีสูสีกันไม่แพ้ชนะ มีเพียงพายุพลังปั่นป่วนที่ถาโถมออกมาไม่หยุด!
"มาอีก!"
เจียงเป่ยและเซวียนหยวนเหวินเทียนประสานงานกันอย่างเข้าอกเข้าใจโดยไม่ต้องพูด ไม่ยอมให้เติ้งชางมีโอกาสหายใจหอบแม้แต่นิด!
เซวียนหยวนเหวินเทียนออกประมือต่อ สองมือร่ายตราอย่างรวดเร็ว จากนั้นดาบยาวสีทองก็ลอยขึ้นกลางอากาศตรงหน้าเขา แปรเป็นแสงทองอันยิ่งใหญ่ฉีกมิติว่างพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว
ขณะเดียวกัน สองมือของเจียงเป่ยก็ร่ายตราอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน เปลวเพลิงเจ็ดกรรมอันกล้าหาญไหลออกจากร่างไม่ขาดสาย