"ไม่มีแล้ว เผ่าปีศาจเทพนั้นแม้จะแข็งแกร่ง แต่ความพิเศษของพวกมันก็มีเพียงสายเลือดเทพเพลิง และแต่ละตนก็ถือครองอิทธิฤทธิ์เท่านั้น นอกจากนั้นย่อมเปรียบไม่ได้กับตระกูลโบราณต้องห้ามใด ๆ แต่ในหมู่ตระกูลโบราณที่ซ่อนเร้นก็ถือเป็นยอดพีระมิด ทั่วทั้งเผ่าปีศาจเทพมีผู้ถึงผู้ครองขั้นสูงสุดเพียงตนเดียว นั่นก็คือเฟิงเทียนฉ่า"
เซวียนหยวนเหวินเทียนเปิดปากกล่าว
เจียงเป่ยได้ยินดังนั้น แววตากลับปะทุประกายเฉียบคมอีกครั้ง รัศมีเจิดจ้า แล้วเขาจึงถามต่อ "รองประมุข ที่ตั้งของเผ่าปีศาจเทพอยู่ที่ใด? เขาคงยังไม่ออกเดินทางใช่หรือไม่?!"
"คงยังไม่ออก แต่ประมาณว่าใกล้ออกแล้ว เจียงเป่ย เจ้าจะทำสิ่งใด?"
สีหน้าเซวียนหยวนเหวินเทียนเปลี่ยนไป มองไปยังเจียงเป่ย
คนอื่น ๆ ต่างก็แปลกใจมองเจียงเป่ยตาม ๆ กัน
"ไปกำจัดเผ่าปีศาจเทพ!"
เจียงเป่ยกล่าว
"อะไรนะ?!"
"เจ้าจะไปกำจัดเผ่าปีศาจเทพ?!"
ได้ยินคำนี้ สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที
เซวียนหยวนเหวินเทียนรีบกล่าว "เจียงเป่ย ห้ามเสี่ยงโง่เขลา! เฟิงเทียนฉ่านั้นอยู่ผู้ครองขั้นสูงสุด แม้เจ้าจะมีพลังเทียบเท่ากัน แต่ใครจะไปรู้ว่าเผ่าเทพปีศาจยังซ่อนผู้แข็งแกร่งอื่นไว้อีกหรือไม่! ห้ามเสี่ยงเด็ดขาด!"
"ใช่เจียงเป่ย เผ่าปีศาจเทพนั่นมิใช่ฝ่ายดี เจ้าหากมีความผิดพลาดขึ้น พรุ่งนี้ที่ยอดเยโต้วฟงเราก็จะไม่มีความหวังใด ๆ เหลืออยู่แล้ว!"
เฟินเทียนจิ้นก็รีบกล่าว
"เผ่าปีศาจเทพเดินทางไปยอดเยโต้วฟง ต่อให้เรารอก็จริง ๆ ไม่มีความหวัง! ต้องกำจัดพวกมันก่อนที่พวกมันจะเคลื่อนไหว!"
เจียงเป่ยกล่าว
"นี่..."
ทุกคนมองหน้ากัน คิดพินิจดูก็ดูเหมือนว่าจะมีเหตุผลจริง
เฟิงเซียนกล่าว "เจียงเป่ย เจ้าพูดก็มีเหตุผล แต่ขอให้พวกเราไปกับเจ้าด้วยเถิด! เจ้าไปตามลำพังก็ยังเสี่ยงเกินไป!"
"ไม่ เจ้าและข้าคนนี้จะไปเพียงสองคน คนน้อยจะไม่ถูกสังเกตเห็น จะโจมตีพวกมันอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่ถ้าพวกท่านไปด้วยก็เท่ากับเดิมพันทุกอย่าง ความเสี่ยงนี้ ข้าคนนี้ขอเป็นผู้รับภาระก่อน!"
เจียงเป่ยมองไปยังทุกคน กล่าวอย่างจริงจังยิ่ง
เซวียนหยวนเหวินเทียนได้ยินดังนั้น มองไปยังจินปี้หนึ่งครั้ง แล้วจึงกล่าวกับเจียงเป่ย "เจ้ากับจินปี้จะไปด้วยกัน? มีความมั่นใจหรือไม่?"