เจียงเป่ยกำหมัดห้านิ้วแน่น ปลดปล่อยหมัดออกไปอย่างรุนแรง และในชั่วขณะเดียวกัน บนฟากฟ้าเบื้องบนหัวของเขา เมฆหมอกถูกฉีกขาดออกรุนแรง พลังสายฟ้าอันดุร้ายพวยพุ่งออกมาจากภายใน แปรกลายเป็นสายฟ้าดำมืดพุ่งลงมา หลอมรวมเข้าไว้ในหมัดนี้
พลังสายฟ้านี้แผดเผยสีเงินขาว ช่างเป็นเทพฤทธิ์แห่งฟากฟ้า!
"อะไรนะ?! เจียงเป่ยก็บงการพลังสายฟ้าได้ด้วยเหรอ?"
"ที่สำคัญที่สุด พลังสายฟ้าของเจียงเป่ยทำไมดูจะทรงพลังยิ่งกว่าพลังหลอมสายฟ้าของศิษย์พี่สวี่ซะอีก? เป็นไปได้อย่างไรกัน!"
"เหลือเชื่อเหลือเกิน! เจียงเป่ยยังซ่อนเอสไว้ถึงเพียงนี้!"
"เมื่อครู่เราทุกคนยังว่าศิษย์พี่สวี่จะออกมือเต็มที่ แต่ใครเล่าจะคาดคิดว่าเจียงเป่ยก็ไม่เคยออกมือเต็มที่มาตั้งแต่ต้นเช่นกัน!"
"น่าสะพรึงยิ่งนัก ทั้งสองคนออกมือเต็มที่แล้ว ภายใต้หนึ่งหมัดนี้ ใครจะเป็นฝ่ายหัวเราะจบสุดท้ายกันแน่?"
……
เสียงอุทานตื่นตะลึงดังกึกก้องไปทั่วทุกภูเขาทุกผืนป่า ไม่มีใครคาดคิดเลยว่าเจียงเป่ยก็ไม่เคยออกมือเต็มที่มาตั้งแต่ต้นเช่นกัน!
พลังสายฟ้าสองสายประจันหน้ากัน ใครจะเป็นฝ่ายเหนือกว่า?
และในชั่วขณะเดียวกัน เหล่าผู้อาวุโสภายนอกโลกในภาพวาดเมื่อเห็นภาพนี้ต่างตกตะลึงหนักหนา ระเบิดเสียงซุบซิบออกมา:
"ฮึ่ม! เจียงเป่ยยังซ่อนเอสไว้ถึงเพียงนี้? มองไม่ออกเลยจริง ๆ!"
ผู้อาวุโสหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างพิศวง
"เมื่อครู่ยังคิดว่าตอนที่เขาลงมือกับหยางจื้อกับหานเฟิงนั้นเขาออกมือเต็มที่แล้ว ไม่คิดว่าจะซ่อนลึกถึงเพียงนี้ ทำเช่นนี้เพื่อไม่ให้คู่ต่อสู้จับจุดอ่อนของเขาได้ ท่าทางจะตั้งใจคว้าอันดับหนึ่งอย่างไม่มีทางถอยจริง ๆ!"
ผู้อาวุโสอีกท่านก็เอ่ยออกมาอย่างตกตะลึงไม่น้อย
"ที่สำคัญที่สุด พลังสายฟ้าของเจียงเป่ยดูท่าจะไม่อ่อนด้อยเลยแม้แต่น้อย ไม่เสียเปรียบพลังหลอมสายฟ้าของสวีจื่อจิ้นแม้แต่นิดเดียว!"
"พูดถูกแล้ว เดิมทีคิดว่าพอพลังหลอมสายฟ้าของสวีจื่อจิ้นปรากฏออกมา การต่อสู้ครั้งนี้ก็ไม่เหลือข้อสงสัยแล้ว แต่บัดนี้กลับมีชิ้นมีโคนขึ้นมาอีก น่าสนใจจริง ๆ"
เหล่าผู้อาวุโสต่างส่งเสียงซุบซิบไม่หยุด