ในพริบตาเดียว เจียงเป่ยก็พุ่งทะยานมาถึงตรงหน้าของเหลยจี้เมี่ย เฟิงช่า และลี่อู๋หยาทั้งสามคนแล้ว
โดยไม่ลังเลแม้แต่นิดเดียว เขาบันดาลใจให้เปลวเทวะเจ็ดกรรมรอบกายลุกไหม้ปะทุขึ้น พลังเทพแห่งฟ้านภาระเบิบระเบิดเป็นเสียงดังกึกก้องรอบตัว
"ใส่ใจขนาดนี้เชียวรึ? ดูท่าหยกประจำกายนั่นคงมีที่มาจริง ๆ สินะ เจียงเป่ย เจ้าลองดูซิว่าจะขวางพวกข้าได้หรือไม่!"
เหลยจี้เมี่ยยิ้มเยาะอย่างเหี้ยมเกรียม แล้วเหวี่ยงฝ่ามือออกไปอย่างฉับพลัน ปะทะตรงเข้าหาศีรษะของเจียงเป่ย
ในจังหวะเดียวกันนั้น เฟิงช่าและลี่อู๋หยาต่างเข้าใจในสิ่งเดียวกัน ไม่ออกมือกับเจียงเป่ยต่อ หากแต่พุ่งตรงไปยังจินปี้บนแท่นสูง
"ไสหัวไป!"
เจียงเป่ยเห็นเช่นนั้น ดวงตาหดแคบลงทันที ตะโกนก้องออกมา ก้าวย่างหนึ่งก้าว แล้วเปลวเทวะเจ็ดกรรมก็แปรเป็นทะเลเพลิงกวาดไพศาลไปทุกทิศทาง ขวางเส้นทางของเฟิงช่าและลี่อู๋หยาเอาไว้ได้ในพริบตา
ทว่าทะเลเพลิงนั้นยังคงลุกลามมายังร่างของทั้งสองต่อไป
เหลยจี้เมี่ยก็เช่นกัน แม้จะได้ออกมือไปแล้ว แต่ทะเลเพลิงที่พุ่งเข้ามาเบื้องหน้าก็ทำให้ใบหน้าเปลี่ยนสี
"อันธพาล!"
เขาตะโกนก้อง พลังสายฟ้ารอบกายระเบิดออกมาอย่างดุร้าย ปะทะกับทะเลเพลิงที่ซัดเข้ามาอย่างรุนแรง ดังเสียง "กรี๊ดดด" แผดแหบกึกก้อง!
ฝ่ายเฟิงช่าและลี่อู๋หยาก็ไม่กล้าประมาท เพราะนี่คือเปลวเทวะเจ็ดกรรม ทั้งสองจึงต้องออกมืออย่างดุเดือดเพื่อต้านทาน
เมื่อใช้เวลาและแรงกายไปไม่น้อย จึงเพิ่งจะกำจัดทะเลเพลิงเบื้องหน้าได้หมดสิ้น และกำลังจะพุ่งเข้าหาจินปี้
แต่เจียงเป่ยกลับเคลื่อนกายวาบ มาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขาอีกครั้ง พลังเทพแห่งฟ้านภาอันดุร้ายในร่างกวาดออกมาอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นเขายกสองกำปั้นขึ้น ซัดหมัดต่อหมัดออกไปไม่หยุด โจมตีเหลยจี้เมี่ยและเฟิงช่าอย่างดุเดือด!
"ฮื้อออออ!"
เสียงระเบิดกึกก้องสะเทือนต่อเนื่องกันหลายชั้น เมื่อกำปั้นของเจียงเป่ยซัดออกไปไม่หยุดหย่อน พลังเทพแห่งฟ้านภาก็แปรเป็นสายฟ้าเป็นสาย ๆ ไหลบ่าออกมาราวน้ำขึ้นทะเล ฉีกม่านอวกาศออกกระจุย แสงสายฟ้าระเบิดกระจาย ทางหนีของเหลยจี้เมี่ยและพวกถูกขวางไว้จนหมดสิ้น ไม่มีทางที่จะเข้าใกล้แท่นสูงเพื่อรบกวนการหลอมหยกมังกรพิโรธได้เลย