"เป็นไปไม่ได้?! ทำไมลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นดวงนี้ถึงไม่มีกลิ่นอายวิญญาณเลย?"
"นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?!"
"หรือว่า……ลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นนี่มันของปลอมจริง ๆ?!"
……
ทุกคนจ้องมองภาพตรงหน้าด้วยความเชื่อไม่ได้ จากนั้นหลายคนก็ทำตามเจียงเป่ย บีบให้ "ลูกแก้ววิญญาณนับหมื่น" ในมือของตนแตกระเบิด
และก็เป็นไปดังคาด ทุกดวงเหมือนกับของเจียงเป่ย ข้างในไม่มีกลิ่นอายวิญญาณแม้แต่เส้นเดียว!
"นี่……นี่มันเรื่องอะไรกันแท้?!"
หัวใจของทุกคนสั่นคลอนอย่างรุนแรง
เสียวหติงมองไปยังเจียงเป่ย กล่าวด้วยความเชื่อไม่ได้ว่า "เจียงเป่ย ทำไมลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นถึงเป็นของปลอม? สิ่งนี้เรายึดมาจากเผ่าโบราณต้องสาปมาแต่แรก จะเป็นของปลอมได้อย่างไร!"
เจียงเป่ยกล่าวว่า "สิ่งที่พวกเจ้ายึดมาได้นั้นย่อมเป็นของแท้ แต่ลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นดวงแท้เหล่านั้น พวกเจ้าก็ได้ส่งมอบให้เติ้งชางไปแล้วเมื่อวาน ส่วนลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นปลอมเหล่านี้เป็นเช่นไร พวกเจ้าก็ต้องไปถามพันธมิตรผู้เป็นใหญ่ดี ๆ ของพวกเจ้าเอง"
คำพูดนี้ดังขึ้น หัวใจของทุกคนเต้นระรัว สีหน้าสั่นคลอน แล้วต่างหันศีรษะไปมองเติ้งชางด้วยดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด
ในแววตานั้นมีทั้งความเชื่อไม่ได้ และความตื่นตระหนกไม่น้อย
เพราะหากสิ่งที่เจียงเป่ยกล่าวเป็นจริง หากลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นปลอมคือกลอุบายของพันธมิตรผู้เป็นใหญ่ แล้วมันจะหมายความว่าอย่างไร แทบไม่กล้าจินตนาการ!
"พ……พันธมิตรผู้เป็นใหญ่ เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแท้?"
จางหลิงมองไปยังเติ้งชาง กล่าวด้วยเสียงสั่นเครือ
ทว่าเมื่อเผชิญคำถามของทุกคน เติ้งชางกลับไม่ขอแย้ง หากแต่หันสายตาเย็นชาไปยังเจียงเป่ย ถามด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "ข้าอยากรู้ยิ่งนัก เจ้ารู้ได้อย่างไร? ลูกแก้ววิญญาณนับหมื่นเหล่านี้ปลอมปนอย่างไร้รอยต่อ เจ้ามองทะลุได้อย่างไร?!"
"ฮื้อ!!"
คำพูดนี้ดังขึ้นเสมือนฟ้าผ่ากลางพื้นราบ ระเบิดกึกก้องทั่วทั้งหุบเขา!
ทั้งเสียวหติง จางหลิง เฉินหงเทียน และผู้อาวุโสทุกคนพร้อมทั้งผู้ทูตเชินกู่ต่างรู้สึกศีรษะตื้อตันอย่างรุนแรง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเชื่อไม่ได้
เพราะถ้อยคำของเติ้งชางในตอนนี้ หมายความว่าเขายอมรับแล้ว!