ลู่เทียนซื่อพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ระเบิดพลังและสังหารณ์ของเหวินติ้งขั้นใหญ่ของตนออกมาอึกทึก เพื่อจะขัดขวางไม่ให้เฉินซานมู่ลงมือ
เจียงเป่ยเห็นดังนั้น ดวงตาก็เยือกเย็นลงในทันที ยกฝ่ามือขึ้น ทุบออกไปอย่างรุนแรงผ่านอากาศ!
"ฮึด!!"
เสียงระเบิดดังกึกก้องราวฟ้าผ่า
มิดฟ้าเบื้องหน้าแตกร้าวราวภูเขาทลายทะเลถล่ม พลังมหาศาลพุ่งเข้าปะทะร่างของลู่เทียนซื่อในทันที
"ปัง!"
"พุ๊บ!!"
ลู่เทียนซื่อพ่นเลือดออกมาเป็นหยดใหญ่ ท้องถูกทะลุเป็นรูโหว่ เสียหลักล้มไปข้างหน้า กระแทกพื้นลงอย่างหนักหน่วง
"อีกคนนั้นด้วย ฆ่าซะด้วยกัน"
เจียงเป่ยกล่าวกับเฉินซานมู่อย่างเรียบเย็น
"อ๋อ? ได้"
เฉินซานมู่พยักหน้าทันควัน พุ่งเข้าไปโดยไม่ลังเล ชักดาบฟันลงอย่างเดือด!
"เปรี้ยง!"
"เปรี้ยง!!"
เสียงขาดของเนื้อเลือดสองครั้งดังก้องขึ้น หลูเจิ้งชูและลู่เทียนซื่อถูกคัดออกไปทั้งสองคน!
จากนั้น บนกระดานจัดอันดับเหนือมิดฟ้า จำนวนศัตรูที่เฉินซานมู่สังหารก็เพิ่มขึ้นอีกครั้ง อันดับไต่ขึ้นไปข้างหน้าอีกหลายตำแหน่ง!
"สิบอันดับแล้ว! พี่ใหญ่ ผมเข้าสิบอันดับแล้ว!"
เฉินซานมู่มองอันดับเหนือศีรษะ แสงตาเปล่งประกาย ตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นสุดขีด
เขาไม่คิดเลยว่าตนจะไต่ขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ได้!
ช่างเป็นสิ่งที่ตัวเองในอดีตไม่กล้าฝันเลยจริง ๆ!
"อย่าเพิ่งดีใจ การประลองใหญ่ยังไม่จบ สิบอันดับไม่ใช่จุดจบ สิ่งที่ยากจริง ๆ กำลังจะมาถึง"
เจียงเป่ยเอ่ยขึ้น
ทว่าภาพตรงหน้านี้ ย่อมก่อให้รอบด้านต่างพากันอิจฉา
"ซี้! น่าอิจฉาจริง ๆ เจ้าหนูคนนี้เพียงขั้นครึ่งก้าวเหวินติ้ง ไม่ได้ทำอะไรเลย กลับไต่ขึ้นไปถึงสิบอันดับ!"
"ขั้นครึ่งก้าวเหวินติ้งเข้าสิบอันดับ ในการแข่งขันเหวินติ้งชิงชัยทุกสมัยเคยมีมาก่อนหรือ?"
"อย่าพูดถึงสิบอันดับเลย แม้แต่ร้อยอันดับก็ยังไม่เคย!"
"นี่คือประโยชน์ของการเกาะขาคนเก่งนี่เอง ถ้าข้ามีพี่ใหญ่แบบนี้สักคนก็ดี นอนรอชัยชนะไปเลย ไม่ต้องทำอะไรเลย!"
......
ทุกชีวิตตาโตสายตาคะงำ ล้วนเปี่ยมด้วยความเปลื้องปอง
......
ในเวลาเดียวกัน ภายนอกโลกแห่งภาพม้วน เมื่อเห็นหลูเจิ้งชูพ่ายแพ้ให้แก่เจียงเป่ยแล้ว บรรดาร่างบนบัลลังก์ดอกบัวก็มีท่าทีไม่อาจเชื่อสายตา