“บัดซบ! ในถิ่นทุรกันดารแบบนี้ ไฉนจะได้เจอสัตว์ประหลาดเช่นนี้อีก!”
ผู้อาวุโสผมขาวกล่าวด้วยความไม่อาจเชื่อสายตา
“ข้าก็อยากรู้ยิ่งนักว่า จอมสูงสุดแห่งฟ้าในหุบเขานี้คือผู้ใด กล้าหาญโอหังเพียงนี้! แต่ดูท่าคงไม่มีโอกาสแล้วกระมัง เมื่อภัยพิบัติสวรรค์ทั้ง 94 สายตกลงมาครบ เขาย่อมถูกผ่าจนกลายเป็นธุลีจักรวาล!”
เสวี่ยโป้กล่าวเสียงหนักแน่น
วินาทีถัดมา ภายใต้สายตาของทั้งหลาย
เห็นภัยพิบัติสวรรค์ทั้ง 94 สายฉีกม่านห้วงว่าง ฟันลงมาอย่างโหดเหี้ยม ดิ่งสู่กลางหุบเขา
“คำรำลึ่งงงง!!!”
เสียงคำรามดังกึกก้องบันดาลใจดังกระหึ่มไปทั่ว ทั้งหุบเขา ทั้งแผ่นดินและแผ่นฟ้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงไม่หยุด!!
เทียนฉงเหมือนจะถูกฉีกขาดออกจากกัน ปฐพีแตกร้าวเป็นร่องลึกมโหฬารระลอกแล้วระลอกเล่า
พลังแห่งภัยพิบัติสวรรค์คลั่งไคล้กวาดล้างไปทั่ว ประดุจพายุหมุน สะเทือนจนโลหิตของเสวี่ยโป้และพวกเขาแทบเดือดพล่าน ร่างล้มเลิกถอยหนีไปไม่หยุด!
“แรงกระแทกน่าสยองยิ่ง! พลังของภัยพิบัติสวรรค์ 94 สายที่ตกพร้อมกันนี้ช่างน่าขนลุกเหลือเกิน!”
ผู้อาวุโสผมขาวอุทานเสียงเปล่ง
“จริงด้วย ยิ่งเรายืนห่างไกลเพียงนี้ ถ้าอยู่ในหุบเขานั้นเอง มิฉะนั้นคงถูกสะเทือนจนกลายเป็นผงธุลี!”
ผู้อาวุโสนายหนึ่งกล่าวด้วยใจยังหวาดผวา
เสวี่ยโป้เองก็กล่าวด้วยความตกตะลึง “โชคดีที่ฝีเท้าของพวกเราช้ากว่าไปหน่อย มิฉะนั้นหากเข้าไปในหุบเขานั้น เด็กหนุ่มจอมสูงสุดแห่งฟ้านั่นไม่อยู่นิ่ง ชักนำวิบัติสวรรค์ทั้ง 94 สายลงมาเอง คนของพวกเราย่อมไม่มีวันรอดชีวิตออกมาจากหุบเขานี้!”
จากนั้น เสียงคำรามดำรงอยู่ได้ชั่วครู่ก็จางหายไปทีละน้อย ภัยพิบัติสวรรค์ทั้ง 94 สายตกลงมาจนสิ้นสุด
“ผู้อาวุโสน้อยที่สี่ ตอนนี้พวกเราจะออกจากที่นี่หรือทำสิ่งใด? จอมสูงสุดแห่งฟ้าในหุบเขานั้นย่อมต้องสลายทั้งร่างและวิญญาณแล้ว!”
ผู้อาวุโสผมขาวหันไปมองเสวี่ยโป้ กล่าวถาม
แววครุ่นคิดผ่านในดวงตาของเสวี่ยโป้ แล้วจึงกล่าว “เข้าไปดูในหุบเขากันเถิด ภัยพิบัติสวรรค์จางหายไปแล้ว สร้างภัยแก่พวกเรามิได้อีก เข้าไปดู!”
“ดี พวกเราไปกัน!”
ผู้อาวุโสทั้งหลายพยักหน้า แล้วเตรียมพุ่งตรงไปยังหุบเขาเบื้องหน้า