หลี่หย่งอันกลับมาตอนแปดโมงเช้า พอกลับมาก็มาช่วยงานในไร่
รวมแล้วปักชำกระเทียมเกือบสิบหมู่ (ประมาณ 4 ไร่) มีคุณพ่อหลี่มาช่วย ตอนสิบโมงเช้าสามคนก็ตัดเสร็จทั้งหมด
หลังจากนั้นกลับบ้าน จางอวิ๋นอิงกับหลี่เจาหนิงล้างกระเทียมกับถั่วอบแห้ง ตั้งใจว่าวันนี้จะผัดถั่วอบแห้งทั้งหมดให้เสร็จ
กระเทียมใช้ไม่หมดแน่ ก็เก็บไว้ในมิติ
หลี่หย่งอันให้หลี่เจาหนิงเอาฟืนบางส่วนไปไว้ในโรงเก็บของสำหรับสับ
วันนี้ถือเป็นวันที่ค่อนข้างว่าง ผลงานก็น่าพอใจ ตำราอาหารในอนาคตสำเร็จไปหนึ่งรายการ: กระเทียมผัดถั่วอบแห้ง
วันรุ่งขึ้น ฝนไม่ตก ฟ้าครึ้ม มีเค้าว่าฝนจะตกทุกเมื่อ แต่พยากรณ์อากาศบอกว่าไม่มีฝน
ไม่อยากเสียเวลา หลี่เจาหนิงยังคงขึ้นเขาไปตัดหญ้าหมู จางอวิ๋นอิงยังคงอยู่บ้านสับฟืน
ผ่านไปอีกสิบวัน ฟืนที่เก็บจากเขาสับเสร็จเรียบร้อยและเรียงซ้อนเป็นระเบียบ คุณแม่หลี่เริ่มวุ่นกับงานในไร่
ผักโขมกินได้แล้ว ผักกาดเขียวก็ตัดได้แล้ว ผักกาดเขียวปลียังต้องรออีกครึ่งเดือน ผักกาดขาวก็ให้มันห่อหัวแน่นกว่านี้ก่อนค่อยตัด
จางอวิ๋นอิงตัดสินใจเลือกเก็บผักโขมต้นใหญ่ก่อน สายเก็บผักโขม บ่ายล้างผักโขมและขวดที่หลี่หย่งอันเก็บกลับมา ตอนเย็นรอลูกสาวกลับมาแล้วเอาขึ้นมิติของหล่อน
ผ่านไปอีกสิบวัน ไม่ว่าจะขวดหรือผักโขมก็มีปริมาณมากแล้ว
วันนี้ จางอวิ๋นอิงตั้งใจจะผัดผักโขมทั้งหมดให้เสร็จ แล้วก็เอาน้ำต้มสุกอุ่น ๆ บรรจุใส่ขวดให้เต็มหมด
ตัดหญ้าหมูมาหลายวัน เก็บไว้ไม่น้อย หลี่เจาหนิงเลยไม่ขึ้นเขา สองแม่ลูกอยู่บ้านต้มน้ำปล่อยให้เย็น และผัดผักโขม
ตอนว่างยังไปตัดไผ่ขนเม่าในสวนของตัวเองมากว่ายี่สิบลำกลับมา ฝากงานไว้ให้คุณพ่อหลี่ตอนกลับ