“กบกระป๋องเหล็ก แล้วก็ไม้ต่อเจ็ดชิ้น หนังสือการ์ตูน? ทั้งหมดนี้เป็นของฉันเหรอ?” หลี่เฉียงมองของเล่นและหนังสือการ์ตูนบนโต๊ะเต็มไปหมด ตื่นเต้นจนตาเป็นประกาย
"แน่นอนสิ ยังมีอีกตั้งเยอะ ดูสิว่านี่คืออะไร?" หลี่เหมยหยิบหุ่นทรานส์ฟอร์มเมอร์สออกมาจากกระเป๋าเป้ส่งให้เขา "อันนี้เป็นของต่างประเทศที่ซื้อมาจากห้างการค้าต่างประเทศนะ ยังขยับได้อีกด้วย!"
"ตายแล้ว! ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส!" หลี่เฉียงตื่นเต้นจนกระโดดขึ้นมา คว้าหุ่นทรานส์ฟอร์มเมอร์สไปไว้ในมือแล้วตะโกนว่า "พี่สาว เธอดีกับฉันมากจริงๆ! ฉันจะเชื่อฟังเธอทุกอย่าง เธอให้ฉันทำอะไรฉันก็จะทำอย่างนั้น!"
"ดี แล้วถ้าเธอเชื่อฟังดีๆ ครั้งหน้าพี่จะพาเธอไปเที่ยวสวนสนุก เธอไม่เคยอยากได้ปืนลูกโม่จำลองไม่ใช่เหรอ จะซื้อให้ด้วย!" หลี่เหมยหัวเราะ
"เชื่อฟัง ฉันจะเชื่อฟังแน่นอน" หลี่เฉียงพยักหน้าอย่างหนักแน่น
หลี่เหมยลูบผมเขา "คืนนี้มีหนังกลางแปลง เธอไปตามกู้เสี่ยวเป่ย ให้เขากลับมาที่เขตทหารก็พอ"
"เรื่องนี้เหรอ ง่ายมาก ไม่มีปัญหา" หลี่เฉียงถือหุ่นทรานส์ฟอร์มเมอร์สเล่นไปพลางตอบตกลงปากก็พลาง
กู้เสี่ยวเป่ยกลับมาจากสถานีรถไฟแล้วก็มีอารมณ์หดหู่ตลอดเวลา นั่งอยู่ในห้องไม่ยอมออกมา ถึงขั้นไม่กินข้าวเย็น
พอฟ้ามืดลง ผู้ใหญ่และเด็กในเขตทหารต่างก็ถือเก้าอี้ตัวเล็กๆ เดินออกไป เพื่อเตรียมไปดูหนังที่จัตุรัสเล็ก
หลินอาชิ่วซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกรอบหนึ่งห่อมาจากร้านสหกรณ์ แล้วเข้ามาห้อมกู้เสี่ยวเป่ยในห้อง