ร้านแฮมเบอร์เกอร์ครึกครื้นไปด้วยผู้คน
ร้านอาหารตะวันตกที่เพิ่งเปิดใหม่ในยุคแปดสิบถือเป็นเรื่องแปลกใหม่ แถวที่รับบัตรคิวยาวจากเคาน์เตอร์ไปจนถึงหน้าร้าน โต๊ะด้านในถูกจองจนหมด เจียงหลินเซี่ยกับพวกจึงได้แต่นั่งที่โต๊ะด้านนอก
กู้เสี่ยวเป่ยวันนี้ถือเป็นเจ้าภาพ พอจัดแจงให้ทุกคนนั่งเรียบร้อยก็รีบวิ่งไปต่อแถวรับบัตรคิว
หลินอาชิ่วมองเขาวิ่งวุ่นวายไปมา ยิ้มแล้วพูดว่า "เสี่ยวเป่ยโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ รู้จักดูแลคนอื่นด้วย ดูสิ จัดการให้พวกเรานั่งสบายขนาดนี้ ไม่เพียงแค่มีที่นั่ง ยังหาน้ำให้ดื่มอีก เด็กคนนี้ต่อไปไม่ธรรมดาแน่!"
เจียงหลินเซี่ยยกมือขึ้นโบกต่อหน้าแม่ "แม่ มองตรงนี้ ลูกสาวแท้ๆ ของแม่อยู่ตรงนี้นะ แม่ทำไมตอนนี้เข้าข้างกู้เสี่ยวเป่ยมากกว่าฉันอีก เขาทำอะไรแม่ก็ชม ไหนแม่ไม่ชมฉันบ้างล่ะ"
หลินอาชิ่วตบมือเธอออก ยิ้มแล้วพูดว่า "โตขนาดนี้แล้ว ยังจะไปแข่งกับเขาอีกหรอ เอาล่ะๆ ชมเธอด้วยก็ได้!" พลางหยิบเมนูที่พิมพ์ด้วยหมึกขึ้นมาดู
"นี่คือที่เสี่ยวเป่ยเรียกว่าแฮมเบอร์เกอร์หรอ ดูก็ไม่ได้พิเศษอะไร เหมือนกับโรตีไส้หมูก็เท่านั้น ราคานี่ไม่ถูกเลย อันหนึ่งหนึ่งหยวนห้า กินเกี๊ยวเนื้อได้จานหนึ่งแล้ว!" หลินอาชิ่วส่ายหน้า รู้สึกว่าไม่คุ้มค่า เมื่อกี้เธอเห็นเด็กๆ ถือกินกัน ก็ยังไม่เท่ากับขนมเปี๊ยะสักอัน กินไม่แน่นอนแน่นอน