ผู้อาวุโสตระกูลฉินหน้าซีดเผือด เท้าถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกขณะมองเฉินหยาง เสียงเริ่มสั่นเครือ “เจ้า... เจ้าอยู่ในขั้นยอดฝีมือชั้นหนึ่งแล้วหรือ?!”
คนที่เขาพามาล้วนถูกโค่นลงหมด ตอนนี้เหลือเพียงตัวเขาคนเดียว ส่วนพลังที่เฉินหยางแสดงออกมาก็เหนือกว่าที่เขาคาดคิดไว้มาก
เมื่อครู่ซูเม่ยเอ๋อร์เป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่ง แต่กลับเอาชนะผู้เยาว์ของตระกูลฉินที่มีขั้นพลังสูงกว่าได้ ส่วนพลังของเฉินหยางนั้นไม่ต้องคิดให้มาก หากเขาลงมือ ผลลัพธ์คงไม่ต่างจากผู้เยาว์หลายคนนัก หรืออาจจะแย่กว่าด้วยซ้ำ
เฉินหยางไม่ตอบ เพียงมองเขาเงียบ ๆ แรงกดดันที่แผ่ออกมารอบตัวทำให้ผู้อาวุโสหายใจแทบไม่ออก
ผู้อาวุโสฉินกัดฟัน รู้ว่าวันนี้ไม่มีทางถอย ต่อให้สู้ไม่ไหวก็ต้องลงมือ ไม่เช่นนั้นหากกลับไปโดยที่ผู้เยาว์หลายคนบาดเจ็บกันหมด แต่ตัวเขาไม่เป็นอะไรเลย คงยากจะอธิบายกับตระกูล
ผู้อาวุโสขยับเท้า เดินปราณแท้ทั่วร่าง พุ่งเข้าหาเฉินหยาง ทันทีที่ลงมือก็ใช้วิชาก้นหีบ หมัดพุ่งตรงไปยังอกของเฉินหยางพร้อมเสียงลมหวีดหวิว หวังปลิดชีพศัตรูในกระบวนท่าเดียว
เฉินหยางไม่ถอยกลับรุก สวนหมัดออกไปเช่นกัน ไม่มีท่วงท่าพิสดารใด ๆ มีเพียงพละกำลังและปราณแท้ล้วน ๆ
เสียงดังสนั่นดังขึ้น หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง สีหน้าผู้อาวุโสฉินเปลี่ยนไปทันที เขารู้สึกได้ถึงพละกำลังมหาศาลที่ถาโถมเข้ามา เกินกว่าที่ตนจินตนาการไว้ แขนพลันเจ็บปวดอย่างรุนแรง
เสียงกร๊อบดังขึ้น แขนของเขาถูกเฉินหยางชกหักทันที
ร่างของผู้อาวุโสราวกับถูกค้อนยักษ์ฟาด กระเด็นลอยไปกระแทกกำแพงด้านหลังอย่างแรง ก่อนจะไถลลงมากองกับพื้นอย่างช้า ๆ