เฉียวเทียนจิงกำลังเก็บกวาด “ซากศึก” บนโต๊ะ ได้ยินดังนั้นมือที่ขยับอยู่ก็ชะงักไปเล็กน้อย
ทางฝั่งเฉียวเจียวเจียวก็ร่ายยาวเป็นชุดแล้ว
[สุดยอด สุดยอด!]
[ลองคิดดูให้ดี ๆ ตอนนี้ อวี๋หลิวให้กำเนิดบุตรชายที่มีชาติกำเนิดคลุมเครือ แต่กลับใช้สิ่งนี้ควบคุมทุกคนไว้ในอุ้งมือได้!]
[ด้านหนึ่ง ฮ่องเต้หยงก็เชื่อมั่นในชาติกำเนิดขององค์ชายรองไม่เสื่อมคลาย เพราะ “อานุภาพร้ายกาจ” ของอวี๋หลิวผู้เป็นแสงจันทร์ขาว จึงรักใคร่และโปรดปรานองค์ชายรองอย่างลำเอียง ท้ายที่สุดถึงขั้นสละราชบัลลังก์ให้!]
[อีกด้าน โจวปั๋วก็เกลียดฮ่องเต้หยงเข้ากระดูกดำ แต่เขาเชื่อมั่นว่าองค์ชายรองคือบุตรของอวี้หลิวกับตี๋ไจ้อิง เป็นสายเลือดบริสุทธิ์แห่งแคว้นเป่ย ดังนั้นจึงภักดีต่อองค์ชายรองอย่างถวายชีวิต!]
[อีกประการหนึ่งคืออ๋องจินอวี้ผู้ไร้ทายาท บนโลกนี้เขามีหลานชายแท้ ๆ เพียงองค์ชายรองเพียงคนเดียว และโจวปั๋วก็อาจเผย “ชาติกำเนิด” ขององค์ชายรองให้อ๋องจินอวี้รู้ตั้งนานแล้ว]
[ดังนั้นอ๋องจินอวี้จึงผลักดันองค์ชายรองขึ้นเป็นราชันแห่งแคว้นเป่ยอย่างไม่ลังเลเช่นนี้!]
[เพียงปริศนาชาติกำเนิดเดียว กลับกลายเป็นว่าองค์ชายรองได้รับการสนับสนุนจากทั้งสามฝ่ายอย่างง่ายดาย!]
[ยิ่งกว่านั้น หากเป็นไปตามแนวทางเดิม องค์ชายรองก็สำเร็จเป็นใหญ่อยู่เหนือทั้งสองแคว้นจริง ๆ แผนที่ใต้หล้าก็เหลือเพียงแคว้นหนานหลีของไป๋หลี่เฉิงโย่วที่ยังไม่ถูกกลืนกิน!]
[สวรรค์ ลองคิดในแง่ร้ายดู หากทั้งหมดนี้คือแผนการของอวี๋หลิว...]
[แม่เจ้า คิดแล้วขนลุก! หรือว่าคนที่เป็นเพียงตัวประกอบมาตลอดตั้งแต่แรก กลับชักใยทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง?]