เจียวเจียวและคนอื่นๆ ได้ยินเสียงก็พากันหันขวับไปมอง เห็นเพียงเฉียวเอ้อร์อุ้มสตรีผู้หนึ่งไว้ในอ้อมแขน จู่ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าประตูตำหนักอวี้เฉา
ที่แห่งนี้เปลวเพลิงพุ่งทะยาน สว่างไสวดุจกลางวันแสกๆ เจียวเจียวมองปราดเดียวก็เห็นว่า ใต้ร่างของสตรีที่ถูกอุ้มนั้นมีโลหิตแดงฉานเต็มผืน!
เมื่อเห็นดังนั้น เจียวเจียวก็รีบตามเฉียวเทียนจิงหันกายเข้าไปรับทันที
เวลานี้เฉียวเอ้อร์ก็รีบร้อนเอ่ยถึงสถานการณ์ขึ้นแล้ว "คุณชายใหญ่ นี่คือคุณหนูสกุลเชอ นางตั้งครรภ์อยู่ หลังได้ยินข่าวร้ายของสกุลเชอ ก็เอามือทุบท้องตนเอง บัดนี้โลหิตไหลไม่หยุด"
"ท่านแม่ทัพให้ข้าน้อยอุ้มคุณหนูเชอมายังที่นี้ เชิญคุณชายใหญ่ชี้ขาดพ่ะย่ะค่ะ!"
เฉียวเทียนจิงได้ฟังก็รีบแอบชำเลืองมองเจียวเจียวแวบหนึ่ง เจียวเจียวไม่ลังเลเลยสักนิด รีบผงกศีรษะ
จากเค้าลางต่างๆ ก่อนหน้านี้ล้วนบ่งชี้ว่า เชอเจาฮวาต่างหากคือผู้ที่ได้กินยาเฮ่ายุ่นไหลเข้าไปจริงๆ
เจียวเจียวไม่ทราบถึงความประพฤติของเชอเจาฮวา ทว่าสภาพอันน่าสังเวชของท่านปรมาจารย์เชอตรงประตูเมืองนั้น นางก็ได้เห็นกับตาแล้ว
ในเมื่อเชอเจาฮวาจะเอามือทุบท้องตนเอง คาดว่า......อนิจจา......
หากจะกล่าวเช่นนี้ ใต้เงื้อมมือนางก็ได้ก่อให้เกิดหนี้เวรหนี้กรรมขึ้นอีกหนึ่งแล้ว
เฉียวเทียนจิงได้ให้เฉียวเอ้อร์วางเชอเจาฮวาลงบนพื้นหญ้าอ่อนนุ่มข้างๆ อย่างแผ่วเบาแล้ว เฉียวเอ้อร์ทำตามแล้วก็ถอยไปเฝ้าอยู่ด้านข้าง แววตาฉายแววกังขาในที่สุดก็เผยออกมา
ไม่เคยได้ยินว่าคุณชายใหญ่รู้วิชาแพทย์เลยนะ?
อีกอย่าง ตำหนักตรงนี้ไฉนจึงลุกไหม้? ฟังเสียงร้องโหยหวนแล้ว ข้างในยังมีคน......
เฉียวเทียนจิงคุกเข่าข้างเดียวก้มลงดูอาการของเชอเจาฮวา นิ้วชี้แตะไปใต้จมูกของเชอเจาฮวา ก็รับรู้ได้ถึงลมหายใจที่อ่อนแรงอย่างรวดเร็ว