ลำแสงสีทองอ่อนทอประกายขึ้น ชิวเหนียงเงยหน้าขึ้นทั้งน้ำตาพร่าเลือน สายตาไล่ตามมือน้อย ๆ นั้นไป มองลอดผ่านเสื้อคลุมของท่านอาฉียว เห็นเค้าโครงใบหน้าจิ๋วอย่างราง ๆ
[แลกซื้อ ยันต์พลังโลหิตทวี!]
ภายใต้สายตาของท่านอาฉียวและชิวเหนียง อาเหมี่ยนที่เท้าข้างหนึ่งย่างเข้าประตูผีไปแล้ว จู่ ๆ ก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง
ชิวเหนียงไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น นางเพียงรู้สึกได้อย่างชัดแจ้งว่า มือที่เคยเย็นเฉียบของอาเหมี่ยนค่อย ๆ อบอุ่นขึ้นมา
นางรีบก้มตัวลง แนบแก้มลงใต้จมูกของอาเหมี่ยน ลมหายใจร้อนระอุพ่นรดใบหน้านาง จากที่หอบกระชั้นค่อย ๆ สงบลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ
ชิวเหนียงลุกพรวดขึ้น แต่เวลานั้นมือน้อย ๆ กลับถูกชักกลับไปแล้ว ซ่อนอยู่ในอ้อมอกเสื้อคลุมที่พองโตอัดแน่น
ท่านอาฉียวจ้องมองชิวเหนียงอย่างตรึกตรอง เมื่อครู่เหตุการณ์เร่งรัดฉุกละหุก คุณหนูยังไม่ทันได้ปริปากบอกกล่าวเขา ก็ยื่นมือออกไปเสียแล้ว
เขาก็ดูออก หากช้าไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ชายผู้นี้คงต้องไปพบพญายมเป็นแน่
บัดนี้คุณหนูถูกชิวเหนียงเห็นเข้า แม้ชิวเหนียงจะมิรู้ฐานะของพวกเขา ทว่าสุดท้ายแล้ว......
“เทพน้อยกิมท้ง! เทพน้อยกิมท้งใช่หรือไม่เพคะ!”
ชั่วขณะนั้น จู่ ๆ ชิวเหนียงก็เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสะอื้น นางถอยกรูดสองก้าว ชะโงกกายลงกับพื้น โขกศีรษะให้กับเฉียวเจียวเจียวในอ้อมอกของท่านอาฉียว
“ขอบพระคุณเทพน้อย! ขอบพระคุณที่ทรงช่วยให้พวกข้าน้อยหลุดพ้นจากห้วงทุกข์! ขอบพระคุณที่ทรงช่วยชีวิตอาเหมี่ยน!”
“ต่อจากนี้ไป สตรีผู้ศรัทธาจักสักการะเช้าค่ำ มิกล้าลืมบุญคุณช่วยชีวิตของเทพน้อย!”
เฉียวเจียวเจียวได้ยินเสียงโขกศีรษะดังตุ้บ ๆ ก็รีบดึงเสื้อท่านอาฉียว