คำของแม่นมชิวหลุดจากปาก เหล่าคนตระกูลเฉียวที่อยู่ในมุมต่างสบตากัน รู้ว่าวันนี้สำเร็จแปดส่วนแล้ว
คิ้วของเฉียวเทียนจิงคลายออกเล็กน้อย ในแววตายังแฝงความหมายลึกซึ้งกว่า
เท่าที่พวกเขารู้ ไป๋หลี่เฉิงโย่วก็เคยฝันเช่นกัน ขอเรียกความฝันนั้นว่าชาติปางก่อนเถิด
การช่วงชิงราชสมบัติหนานหลีในชาติก่อนต้องเป็นการเข่นฆ่านองเลือด ไป๋หลี่เฉิงโย่วล่วงรู้อนาคตแล้ว ย่อมทำได้สมบูรณ์ไร้ที่ติ
บัดนี้จอมราชันย์ยังไม่ทรงเปิดเผยผู้ที่ทรงหมายพระทัยให้เป็นรัชทายาท ไป๋หลี่เฉิงโย่ว...คงยังมีไม้ตาย
จอมราชันย์ประทับสูง ทอดพระเนตรแม่นมชิวที่โขกศีรษะให้พระองค์ไม่หยุด ข้อสงสัยสุดท้ายในพระทัยก็ได้รับการยืนยัน
เหล่าใหญ่เป็นคนโง่จริงด้วย!
สตรีเช่นเซินฮุ่ยหลาน แม้แต่เขาเมื่อปีนั้นยังต้องป้องกันรอบด้าน หยั่งเชิงกันไปมา แม่นมข้างกายนางจะธรรมดาได้อย่างไร?
เซินฮุ่ยหลาน......
ทรงระลึกถึงอดีตฮูหยิน แววพระพักตร์จอมราชันย์ก็ปรากฏความเลือนลางโดยไม่รู้พระองค์
นั่นคือสตรีที่ปราดเปรื่องที่สุดที่เขาเคยพบ เปี่ยมด้วยสติปัญญา
เขาอยากลงมือกับตระกูลเซินมานานแล้ว แต่เซินฮุ่ยหลานกลับหยั่งรู้ความคิดเขาก่อนแต่เนิ่นนาน เตือนเซินเกาหล่างให้รีบหลีกทางอย่างชาญฉลาด ถึงขั้นยอมเสียสละดั่งผู้กล้าตัดแขน
เซินเกาหล่างก็เป็นคนกล้าได้กล้าเสีย ตัดขาดการติดต่อกับศิษย์มากมาย ลาออกจากตำแหน่งมหาเสนาบดี กระทำการทุกอย่างไร้ช่องโหว่ ให้เขาจับผิดไม่ได้
หากปีนั้นมิใช้วิธีต่ำช้า แอบวางยาเซินฮุ่ยหลาน เขาคงมิอาจบีบบังคับนางได้
เขามิได้อยากให้นางตาย แต่เซินฮุ่ยหลานโหยหาบุตรชายเกินไป นางแอบทดลองโอสถมากมายลำพัง ถึงขั้นใช้หนอนคุ ภายในร่างกายเสื่อมโทรมนานแล้ว