เสิ่นหยวนหลิงโอบกระชับอ้อมแขนแน่นหนา เพราะชั่วขณะนี้ สิ่งที่เขาโอบกอดไว้มิใช่เพียงเจียวเจียว หากยังรวมถึงความจริงแท้สูงสุดแห่งหล้า ที่ใจของเขาเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่
เขารู้ว่า องค์ชายรองมิได้หลอกตน
ในใจตนมีวี่แววเบาะแสมานานแล้ว ส่วนฟ้าผ่าที่ตกลงมา ยิ่งเป็นพยานยืนยันคำพูดขององค์ชายรอง
อีกทั้ง องค์ชายรองเป็นผู้หยิ่งทรนงถึงเพียงนั้น เขาย่อมไม่ และไม่เห็นค่าที่จะแต่งเรื่องโกหกเหลวไหลเช่นนั้นเพื่อกวนจิตใจเขา
ที่นี่... ที่นี่เป็นเพียงโลกในหนังสือเล่มหนึ่งงั้นรึ...
แม้เพียงทวนคำตอบนี้ในใจ ก็ทำให้เสิ่นหยวนหลิงรู้สึกลำเค็ญและทุกข์ทรมานยิ่งนัก
ส่วนน้องสาวสกุลเฉียวในอ้อมอกนั้น ช่างสามารถลงมือช่วยในยามคับขันนับครั้งไม่ถ้วน โดยที่เขาไม่ต้องคิดลึกซึ้ง ก็สามารถล่วงรู้คำตอบได้โดยง่าย
น้องเฉียวคือคนนอกเดียวของเกมนี้ นางเคยพลิกอ่านเรื่องราวชีวิตของพวกเขาในที่ไกลเกินเอื้อม จากนั้นจึงก้าวเข้ามาในกระดานหมาก
นางอาจแบกรับภารกิจมา เหนฟ้าจึงประทานพลังพิเศษให้น้องเฉียว ช่วยนางเปลี่ยนแปลงจุดจบของคนอนาถาที่ต้องตายอย่างทารุณ
เสิ่นหยวนหลิงพลันรู้สึกปวดร้าวในหัวอก ความคิดสับสนอลหม่าน ทว่าความคิดหนึ่งกลับผุดขึ้นมาเอง
ผู้ไม่รู้กับผู้รู้แจ้ง สิ่งใดทุกข์ทรมานกว่ากันเล่า
พวกเราไม่รู้ จึงดำเนินไปตามโชคชะตาที่ลิขิตไว้อย่างมืดมน เลือนราง บางคราก็รุ่งโรจน์ไร้ขีดขั้น บางคราก็กายแหลกหัวขาด ใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยสิ้น
น้องเฉียวรู้แจ้ง นางรู้ชะตากรรมของทุกคน ดูเหมือนควบคุมภาพรวมเบ็ดเสร็จ ทว่าผู้คนใกล้ชิดล้วนไม่ตายดี น้องเฉียวจะมิใช่ทั้งวันหวาดหวั่นวิตกกังวลหรือไม่