เมิ่งกูเซวี่ยกำลังจะปฏิเสธ แต่เจียวเจียวมุดเข้าไปอย่างคล่องแคล่วเสียแล้ว
ภายในห้องจัดวางเรียบง่าย นอกจากฉากบังตาผืนหนึ่งแล้ว ส่วนอื่นล้วนมองเห็นได้โดยตลอด
เมิ่งกูเซวี่ยค่อนข้างตื่นกลัว กวาดตามองไปทั่ว แล้วจึงย่อตัวลงเอ่ยกับเฉียวเจียวเจียวเบาๆ
“เจียวเจียว วันนี้มีอันตราย เจ้าออกไปก่อนเถิด”
เฉียวเจียวเจียวฟังถึงตรงนี้ แววตาพลันฉายแววเข้าใจ
นางคาดเดามานานแล้วว่า งานเลี้ยงวันนี้ไม่ว่าจะเป็นฝีมือขององค์ชายใหญ่หรือแผนการของเสิ่นหยวนไป๋ เมิ่งกูเซวี่ยย่อมเป็นเป้าหมายอันดับหนึ่ง
เพราะใครๆ ต่างรู้กันทั่วว่า บัดนี้เมิ่งกูเซวี่ยเป็นที่โปรดปรานของไป๋หลี่เฉิงโย่ว
ก่อนหน้านี้มีเรื่องท่านภริยาเจ้าแคว้นหมดสติคอยขัดขวางไป๋หลี่เฉิงโย่ว บัดนี้นางฟื้นแล้ว พวกเขาย่อมต้องหาทางอื่นอีก เมิ่งกูเซวี่ยจึงตกเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดโดยธรรมชาติ
อีกทั้งด้วยนิสัยของเสิ่นหยวนไป๋ เขาย่อมไม่ยอมปล่อยเมิ่งกูเซวี่ยง่ายๆ เป็นแน่ หากฉวยโอกาสยืมมือองค์ชายใหญ่ลักพาตัวเมิ่งกูเซวี่ยไป ก็จะได้ประโยชน์สองต่อ
สิ่งที่เจียวเจียวคาดเดาได้เอง นางไม่เชื่อว่าไป๋หลี่เฉิงโย่วจะคาดไม่ถึง
แต่ครานี้ไป๋หลี่เฉิงโย่วกลับปล่อยให้เมิ่งกูเซวี่ยคลาดสายตาไปง่ายดายเช่นนี้ เจียวเจียวอดสงสัยไม่ได้ว่า ทั้งสองคนกำลังใช้กลยุทธ์เอาร่างเป็นเหยื่อล่อ!
เจียวเจียวเดิมยังกังวลว่าเมิ่งกูเซวี่ยจะถูกไป๋หลี่เฉิงโย่วหลอกมา แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเมิ่งกูเซวี่ยเช่นนี้ แผนนี้กลับดูเหมือนนางเรียกร้องเอง