เฉียวเทียนจิงให้เฉียวซื่อซานคุมตัวหยวนโย่วไปกักขังเดี่ยวก่อน จากนั้นนำองครักษ์ลับที่เหลือตรวจสอบและเก็บกวาดต่อไป
เฉียวซื่อซานทำตามคำสั่งของเฉียวเทียนจิง มุ่งหน้าไปวัดปกปักอารักขาเพื่อสืบข่าวและนำคนเพิ่มมาอีก
เขาเดินทางได้ครึ่งทาง ก็พบกับองครักษ์ลับจากตระกูลและไท่จื่อโดยบังเอิญ
หัวหน้าองครักษ์ลับของไท่จื่อคือหมิงฝาน เขาจำเฉียวซื่อซานได้แล้ว จึงรีบออกมาพบในความมืด พลางถามด้วยน้ำเสียงร้อนรน
"ซื่อซาน สถานการณ์ด้านหลังเป็นอย่างไรบ้าง"
พวกเขาได้ยินเสียงหวูดยาว ก็เข้าล้อมวัดปกปักอารักขาทันที ทุกตำหนักและห้องพักล้วนตรวจค้นอย่างละเอียด ควบคุมตัวพระสงฆ์ทั้งหมดไว้ได้แล้ว
นับว่าเป็นบาปแท้ มีองครักษ์ลับบุกรุกเข้าไปในห้องพักสงฆ์ กลับพบสองพระคลอเคลียอยู่ด้วยกัน ภาพนั้นช่าง...
วัดปกปักอารักขาที่อดีตฮ่องเต้ทรงแต่งตั้งไว้ หลังจากท่านอาจารย์หยวนเลี่ยวละสังขารแล้ว กลับเสื่อมทรามถึงเพียงนี้ น่าตกตะลึงยิ่งนัก!
เฉียวซื่อซานรั้งรอไม่ได้ จึงนำทุกคนตรงไปยังไร่นา พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งด่วนว่า
"คนในไร่นาถูกจับไว้หมดแล้ว แต่การเก็บกวาดยังยากลำบาก ท่านชายสั่งให้ข้ามาหาคนช่วย ไม่คิดว่าจะพบพี่หมิงฝานโดยบังเอิญ เช่นนั้นพวกเรารีบกลับกันเถิด"
หมิงฝานพยักหน้าติดต่อกัน คณะผู้คนเร่งฝีเท้าไปตามแนวเขา ภายใต้รัตติกาล มุ่งหน้ากลับไร่นา
ด้านนี้ ท่านอาฉียวได้รับตัวเฉียวเจียวเจียวมาแล้ว ใช้ผ้าคลุมยาวปกปิดนางจนมิดชิด คอยเฝ้าดูเด็กๆ อยู่ด้วยกันกับชิวเหนียง
บาดแผลจากแส้บนร่างชิวเหนียงนั้นสาหัสยิ่ง แต่นางมีจิตใจเข้มแข็ง และยามนี้นางไม่มีแก่ใจสนใจตนเองแล้ว