เฉียวเจียวเจียวฟังแล้วลอบหวาดหวั่นในใจ
ยามที่อวี้หลิวมาอภิเษกสมานฉันท์กับแคว้นหยงนั้น แท้จริงนางมิใช่หญิงบริสุทธิ์แล้วหรือ?
พิษมารดลจิตชักวิญญาณนี้เปรียบดั่งกลไกนอกกฎเกณฑ์ ทว่าปฏิเสธมิได้ว่า อวี้หลิวเปี่ยมด้วยปณิธาน และมีเล่ห์เหลี่ยมกับความองอาจคู่ควรแก่สิ่งนี้
ยังมีฮ่องเต้หยงอีก...
ดังที่ฉู่โหรวเอ่ย ในตอนแรกพิษดลจิตที่แฝงมากับพระบรมฉายาลักษณ์และสาส์นยอมจำนนนั้น ฤทธิ์หาได้รุนแรงนักไม่ ฮ่องเต้หยงสามารถอาศัยพลังใจของตนต้านทานได้อย่างเต็มที่
หากเขาระแวดระวังเพียงพอ หากเขารักราษฎรดุจบุตร หากเขารู้จักสงสารทหารที่สละชีวิตในสนามรบเพื่อปกป้องบ้านเมือง เขาไม่สมควรรับสาส์นยอมจำนนของอวี้หลิวเลยตั้งแต่แรก!
ฉู่โหรวเห็นสีหน้าของเฉียวเทียนจิงไม่สู้ดีนัก นางกลับรู้สึกปลอดโปร่งใจ
ยังไม่สิ้นสุดหรอก!
"ดลจิตกับชักวิญญาณเกื้อหนุนกัน องค์หญิงให้ฮ่องเต้หยงแขวนภาพวาดนั้นไว้ในตำหนักทรงพระอักษร ฮ่องเต้หยง...ฮ่าๆ ย่อมทรงปีติยินดีปฏิบัติตาม"
"ในกายเขามีชักวิญญาณซ่อนอยู่ ยังคลุกคลีกับดลจิตทุกวัน ความหลงใหลในองค์หญิงค่อยๆ ลึกล้ำเกินถอนตัว"
"ยามนั้นเอง องค์หญิงทรงพบว่าพระองค์ทรงครรภ์กับฮ่องเต้หยง"
"แผนเดิมขององค์หญิงคือถล่มแคว้นหยงให้ย่อยยับ ทว่าเด็กคนนี้กลับเปลี่ยนความคิดขององค์หญิง"
"องค์หญิงทรงตระหนักว่า ต่อให้ถล่มแคว้นหยงได้ ตะขาบตายแล้วก็ยังไม่แข็งทื่อ แคว้นเป่ยจะกลืนกินจนหมดสิ้น ก็ต้องจ่ายราคามหาศาล"
"แต่หากให้เด็กในครรภ์ขึ้นเป็นฮ่องเต้แห่งแคว้นหยง ก็จะสามารถช่วงชิงแผ่นดินได้โดยง่ายดาย!"