ถึงแม้กษัตริย์แคว้นจะตรัสคำนี้ด้วยพระทัยที่ยังพอมีหลักอยู่บ้าง
เพราะเรื่องพิษกู่ตกค้างสองตัวนั้น บัดนี้มีเพียงพระองค์กับองครักษ์คนสนิทก่วนเซิ่งเท่านั้นที่รู้
บางทีอาจเป็นเพียงเหตุบังเอิญก็ได้ ไหนเลยเสิ่นหยวนไป๋คนนอกจะล่วงรู้ได้ว่า ในท้องพระคลังยังมีพิษกู่ลับเช่นนั้นอีก
ได้ยินพระราชดำรัสนี้ เหล่าขุนนางในตำหนักล้วนเปลี่ยนสีหน้า มีเพียงไป๋หลี่เฉิงโย่วที่ก้มหน้านิ่ง ไม่แสดงท่าทีใด
ในโลกนี้ไม่ควรมีผู้ใดคนที่สามล่วงรู้ความลับเช่นนี้ นอกจาก...เขาในห้วงนิมิตที่ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แคว้น
ถึงตอนนี้ จุดประสงค์ของเสิ่นหยวนไป๋และหยินจูในค่ำคืนนี้ก็กระจ่างแจ้งแล้ว
หนึ่งคือสังหารคนตระกูลเฉียวในวังหลวงหนานหลี สองคือขโมยกู่พิษตกค้าง 'วิญญาณพัวพันดวงจิต' สายย่อยในท้องพระคลัง
นี่คือเส้นทางที่เขาจัดวางไว้ให้เสิ่นหยวนไป๋อย่างแยบยล และแน่ใจว่าเสิ่นหยวนไป๋ไม่อาจต้านทาน
เสิ่นหยวนไป๋เกลียดชังตระกูลเฉียวเข้ากระดูกดำ หากกำจัดตระกูลเฉียวได้ ไม่เพียงเขาจะหมดเสี้ยนหนามสำคัญ แต่หนานหลีและราชวงศ์หยงก็จะเกิดรอยร้าว ได้ประโยชน์สองต่อ
ส่วนกู่พิษตกค้างสองตัวนั้น...
เสิ่นหยวนไป๋เคยประจักษ์ถึงความน่าพรั่นพรึงของกู่ 'วิญญาณพัวพันดวงจิต' มาแล้ว หลังจากนี้หากเขาไปแคว้นเป่ย คงก้าวเดินลำบากขึ้นทุกย่างก้าว ต่อหน้าสิ่งล่อใจใหญ่หลวงเพียงนี้ เขาจะอดใจได้อย่างไร
เขาวางแผนวกวนใหญ่หลวง ก็เพื่อบีบให้คนทั้งหมดที่หยินจูแทรกซึมอยู่ในวังหลวงผ่านมือท่านพี่ใหญ่ตลอดหลายปีนี้เผยตัวออกมา และเพื่อตัดหนทางขึ้นเป็นรัชทายาทขององค์ชายรองให้สิ้นซาก!