เฉียวเจียวเจียวฟังถึงตรงนี้ก็รู้สึกปวดใจยิ่งนัก
นางรู้ว่าเด็กตรงหน้าตกใจกลัวจนตัวสั่น
แล้วยังมีพี่เสี่ยวหลานอีกหรือ?
ฟังจากคำพูดของซานอี้ ทั้งจูเฟิงและโจวปั๋วต่างก็รู้จักพี่เสี่ยวหลานผู้นั้น และดูเหมือนนางจะรู้ความลับอันน่าตื่นตะลึงบางอย่าง มิเช่นนั้นโจวปั๋วคงไม่ถูกข่มขู่ได้ง่ายๆ
ในใจของเฉียวเจียวเจียวกระจ่างแจ้งถึงเรื่องราวทั้งหมดแล้ว ดูท่าว่าเด็กเหล่านี้จะปลอดภัยได้ก็เพราะพี่เสี่ยวหลานผู้นั้นยอมเสี่ยงชีวิต
ท่านอาฉียวฟังจบแล้วถามเสียงเบา “คุณหนู ตอนนี้จะทำเช่นไรดี?”
เดิมทีซานอี้คิดว่าท่านอาฉียวคือผู้ดูแลการงาน ไม่คาดคิดว่าเขาจะหันไปถามความเห็นของเด็กน้อย
ซานอี้เห็นรูปร่างเล็กจ้อยของเฉียวเจียวเจียวแล้วก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าควรอ้อนวอนผู้ใดดี
เฉียวเจียวเจียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า
“ท่านอาฉียว เด็กเหล่านี้คงยังไม่เป็นอันตรายในเร็ววัน”
“แต่พี่เสี่ยวหลานนั้นยากจะกล่าวได้ เราออกตามหาอีกครั้งเถิด หวังว่าจะช่วยนางออกมาได้!”
ซานอี้ได้ยินคำพูดของเฉียวเจียวเจียว ดวงตาเบิกกว้างทันที