หอพักชาย
เจียงเฟิงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วเลื่อนผ่านกระทู้หนึ่งในเว็บบอร์ดแห่งหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ
หัวข้อกระทู้: 《หลักฐานชัด! ยอดอ่าน《กลืนกินดวงดาว》ปั่นขึ้นมาทั้งนั้น!》
ไอดีเจ้าของกระทู้: นักเลงคีย์บอร์ดไซไฟ
เจียงเฟิงเหลือบมองตัวเลขยอดข้อมูลแบบเรียลไทม์ตรงมุมขวาล่างของกระทู้
ยอดเข้าชม: 127342
ยอดแชร์: 8921
ยอดความคิดเห็น: 3647
เห็นตัวเลขพวกนี้แล้ว เจียงเฟิงไม่ได้โมโหด้วยซ้ำ แค่หัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง
ไอ้โง่
คิดจริง ๆ เหรอว่าระบบติดตามที่มาซึ่งครอบคลุมทั้งเครือข่ายของประเทศมังกรมีไว้ประดับฉาก?
ประเทศนี้ลงโทษคนปล่อยข่าวเท็จบนอินเทอร์เน็ตอย่างหนัก กฎหมายเขียนไว้ชัดเจน หากยอดเข้าชมและยอดแชร์ของกระทู้ถึงเกณฑ์ ก็เข้าข่ายความผิดฐานก่อความวุ่นวายต่อสาธารณะทันที โทษเริ่มต้นที่สามปี
ถ้ามีการปลอมแปลงหลักฐานและใส่ร้ายทางธุรกิจเพิ่มเข้ามาด้วย ก็จะถูกลงโทษหลายกระทง รวมแล้วอาจติดคุกนานกว่าสิบปี
ตัวเลขตรงหน้าเกินเกณฑ์การกำหนดโทษทุกข้อไปมากกว่าสองเท่า แถมเจ้าตัวยังเอาหลักฐานปลอมมาโพสต์เองอีก
พี่นักเลงคีย์บอร์ดไซไฟคนนี้ ชีวิตที่เหลือคงต้องบอกลาวงการนิยายออนไลน์ แล้วไปปั่นจักรเย็บผ้าในคุกจนประกายไฟกระเด็นแทน
เจียงเฟิงไม่ได้ด่ากลับ และไม่ได้ตั้งกระทู้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง
ทำแบบนั้นเสียราคาหมด
วิธีรับมือหนูสกปรกที่ซ่อนอยู่ในท่อระบายน้ำพวกนี้ดีที่สุด คือปล่อยให้กฎหมายลากมันออกมาตากแดดจนตาย
เขาเข้าเว็บไซต์รับแจ้งเหตุของตำรวจไซเบอร์ ดาวน์โหลดเครื่องมือทางการมาเก็บหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับกระทู้ แล้วส่งคำขอให้ระบบปัญญาประดิษฐ์ตรวจสอบ
จากนั้นเจียงเฟิงก็รวบรวมข้อมูลจริงจากหน้าจัดการบัญชีนักเขียน รายละเอียดค่าลิขสิทธิ์ และสัญญาที่เซ็นไว้ อัปโหลดเป็นชุด
ส่วนคำร้อง เจียงเฟิงเขียนสั้น ๆ ว่า ขอให้ดำเนินคดีอาญากับผู้ปล่อยข่าวเท็จ พร้อมเรียกค่าเสียหายต่อชื่อเสียงของตนเป็นเงินหนึ่งแสนหยวน
กดส่ง
ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีตั้งแต่ต้นจนจบ
เรียบร้อย
เจียงเฟิงปิดหน้าเว็บไปทันที แล้วโยนเรื่องนี้ทิ้งไว้หลังหัวอย่างสิ้นเชิง