ยามเช้า เจียงเฟิงแปรงฟันพลางอ่านข้อความสั้นบนโทรศัพท์มือถือ
【คณะกรรมการจัดการแข่งขันบทกวีและคำประพันธ์แนวใหม่ระดับประเทศสำหรับนักศึกษา:
เรียนผู้เข้าแข่งขันเจียงเฟิง ขอแสดงความยินดีที่คุณผ่านเข้ารอบการแข่งขันหลัก กรุณาเพิ่มกลุ่มแชตคิวคิวทางการ: เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์เอ็กซ์ การแจ้งกำหนดการแข่งขันในขั้นต่อไปจะแจ้งให้ทราบภายในกลุ่ม】
ในที่สุดประกาศจากการแข่งขันบทกวีและคำประพันธ์แนวใหม่ก็มาถึง
เขาค้นหากลุ่มตามหมายเลขที่ได้รับในข้อความ แล้วกดขอเข้าร่วม
ไม่กี่วินาทีต่อมา คำขอก็ได้รับการอนุมัติ
เจียงเฟิงกดเข้าไปในห้องแชตแล้วชะงักไปเล็กน้อย
สมาชิกกลุ่ม: 512 คน
ห้าร้อยกว่าคนเชียวหรือ?
เขาจำได้ว่าการแข่งขันรอบหลักรับแค่ห้าร้อยคน ดูท่าคงแทบทุกคนจะเข้ากลุ่มกันหมดแล้ว
ในกลุ่มคึกคักมาก ข้อความไหลเร็วจี๋ พอเข้ามาเขาก็เห็นข้อความหลายสิบข้อความเลื่อนผ่านไป
【สวัสดีเหล่าตัวท็อปทุกคน เด็กใหม่มารายงานตัว จากคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยครูจิงเป่ย ขอความกรุณาอย่าจัดหนัก】
【คนข้างบนมาจากมหาวิทยาลัยครูจิงเป่ยยังเรียกตัวเองว่าเด็กใหม่อีกหรือ? คณะอักษรศาสตร์ของพวกคุณส่งคนลงแข่งระดับประเทศทุกปีเลยนะ】
【แวะมาจากคณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยซวงตั้น บอกเลยว่ากดดันมาก! ได้ยินว่ามหาวิทยาลัยเกียวโตปีนี้มีตัวโหดมาหลายคน】
【ตัวโหด? เป็นใครกัน?】
【จะเป็นใครได้อีกล่ะ เวินจืออวี่ไง! บทกวีของเธอเคยได้ตีพิมพ์ในวารสารวรรณกรรมระดับประเทศ แถมยังได้รางวัลสาขาบทกวีจากรางวัลวรรณกรรมเย่เฉาระดับประเทศด้วย】
【ให้ตายสิ เวินจืออวี่ก็มาด้วยหรือ? งั้นพวกเราจะมาร่วมวงให้ได้อะไร】
【ไม่ใช่แค่เธอนะ ลู่หวยจากมหาวิทยาลัยจินเฉิงก็เคยตีพิมพ์รวมบทกวีขนาดสั้นของตัวเองแล้ว ส่วนเสิ่นเยี่ยนชิวจากมหาวิทยาลัยเซี่ยเหมินก็มีผลงานหลายชิ้นได้รับคัดเลือกลงรวมบทกวีของนักศึกษายุคปัจจุบัน โอ้โห ตัวตึงจากทั่วสารทิศแห่กันมารวมตัวหมดเลย】
【ดูออกแล้วว่ารุ่นนี้แข่งขันกันหนักเกินไปจริง ๆ】
เจียงเฟิงแอบอ่านเงียบ ๆ พลางไล่ดูประวัติแชตทีละข้อความ
คนในกลุ่มส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำด้านมนุษยศาสตร์