ฝ่ายปฏิบัติการของบริษัทอินเทอร์เน็ตแห่งหนึ่งในเมืองหูซื่อ
จางเหล่ยหลบอยู่หลังฉากกั้นโต๊ะทำงาน นิ้วมือเลื่อนดูเวยป๋ออย่างรวดเร็ว
การแอบอู้งานในเวลางาน คือหนึ่งในความสุขไม่กี่อย่างในแต่ละวันของเขา
พอเลื่อนมาเจอหัวข้อ #การแสดงเป็นหมู่ที่เว่อร์ที่สุดเท่าที่คุณเคยเห็นเป็นแบบไหน?# เขาก็กดเข้าไปในช่องความคิดเห็น เตรียมดูชาวเน็ตจากทุกสารทิศบ่นกันอย่างออกรส
เลื่อนดูได้ไม่กี่ข้อความ ความคิดเห็นหนึ่งก็เด้งเข้ามาในสายตาอย่างสะดุดตา
อะไรนะ มีคนแก้ผ้าวิ่งไปตามถนน แต่คนที่มามุงดูกลับชมว่าเสื้อผ้าของเขาสวยงามงั้นเหรอ?
จางเหล่ยสงสัยอย่างมาก จึงกดเข้าไปดูหน้าโปรไฟล์ของชาวเน็ตที่ใช้ชื่อว่า “โฉวเหมียน”
โพสต์ที่ปักหมุดไว้บนหน้าโปรไฟล์ของโฉวเหมียน เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่ง
ชื่อว่า 《ฉลองพระองค์ใหม่ของจักรพรรดิ》
เรื่องสั้นมาก มีแค่ไม่กี่ร้อยคำ
ตอนแรกจางเหล่ยคิดว่านี่คงเป็นมุกที่โฉวเหมียนแต่งขึ้นเพื่อเรียกยอดเข้าชม แต่พออ่านจบ เขากลับนิ่งอึ้งไปสองวินาที
“ไม่เลวเลยแฮะ”
เขาจุ๊ปาก กดถูกใจความคิดเห็นของโฉวเหมียนไปตามใจ แล้วพิมพ์ตอบกลับว่า “มุกในหน้าโปรไฟล์เขียนได้สุดยอดมาก! กลิ่นอายเสียดสีมาเต็มเลยเพื่อน!”
กดเสร็จแล้วเขาก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรต่อ เลื่อนลงไปดูความคิดเห็นอื่นตามเดิม
แต่เขาไม่รู้เลยว่า คนที่เลื่อนมาเจอความคิดเห็นนี้เหมือนเขากำลังเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ
ยอดถูกใจจากหลักสิบเพิ่มเป็นหลักร้อย แล้วก็หลักพัน
ผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ กดเข้าไปในหน้าโปรไฟล์ของ “โฉวเหมียน” และได้อ่านเรื่อง 《ฉลองพระองค์ใหม่ของจักรพรรดิ》
“สรุปว่าเป็นนิทานนี่เองเหรอ?”
บางคนผิดหวัง บางคนกลับรู้สึกว่าน่าสนใจ ถึงกับนำเรื่องสั้นนี้ไปโพสต์ไว้ในหน้าโปรไฟล์ของตัวเอง พร้อมเขียนว่า “แบ่งปันเรื่องสั้นที่น่าสนใจที่สุดที่เจอวันนี้”
การแพร่กระจายรวดเร็วกว่าที่ทุกคนคิดไว้มาก
……
เฉินซู่เพิ่งประชุมกับลูกค้าตลอดช่วงบ่ายเสร็จ เขาลากสังขารอ่อนล้าขึ้นรถไฟใต้ดิน