เมื่อนึกถึงสถานะของหลินเซียวในฐานะผู้ต้องหาคดีข่มขืน รปภ. หลายคนก็สบตากัน
แล้วรีบตะโกนเรียกหลินเซียวว่า “คุณผู้ชาย รบกวนลงทะเบียนข้อมูลส่วนตัวด้วยครับ!”
หลี่ชุนเซิ่งเห็นทุกคนมองหลินเซียวด้วยท่าทีดูแคลน ก็แอบหัวเราะอย่างได้ใจ
นั่นแหละคือจุดประสงค์ของเขา
โดยมากแล้ว ความคิดชั่วร้ายของคนมักเกิดขึ้นตามอารมณ์ชั่ววูบ แค่อยากแกล้งหยอกล้อให้สนุกเท่านั้น
แต่หลี่ชุนเซิ่งเห็นได้ชัดว่าผูกใจเจ็บมานานแล้ว
เพียงแต่เขาไม่คิดว่าหลินเซียวจะไม่ได้โกรธเกรี้ยวอย่างที่หลี่ชุนเซิ่งคาดไว้
กลับมีสีหน้าเรียบเฉย “หลี่ชุนเซิ่ง นายตั้งใจทำให้ฉันขายหน้าต่อหน้าคนอื่นสินะ แบบนี้นายคงสะใจมากเลยใช่ไหม?”
หลี่ชุนเซิ่งโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน “ทำไม คดีข่มขืนที่ทำให้นายติดคุกไม่ใช่เรื่องจริงหรือไง?”
“แต่ฉันสงสัยอยู่อย่าง นายมาที่มหาวิทยาลัยได้ยังไง?”
“ถ้านายมีปัญหาเรื่องเงิน ในฐานะเพื่อนร่วมรุ่น ฉันยินดีช่วยเหลือนายนะ”
“แต่ถ้านายคิดไม่ดีกับนักศึกษาหญิงในมหาวิทยาลัยล่ะก็ โทษนั้นยากจะให้อภัยได้!”
คำพูดของหลี่ชุนเซิ่งทำให้ รปภ. หลายคนยิ่งกระวนกระวายใจ
ถ้าหลินเซียวเข้าไปข้างในแล้วก่อเรื่องขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาย่อมต้องถูกลงโทษแน่
นักศึกษาที่มามุงดูก็ต่างพากันขมวดคิ้ว
เพิ่งพ้นโทษออกมา ก็คิดจะมาหาเหยื่อรายต่อไปในมหาวิทยาลัยแล้วหรือ?
ปีศาจมาอยู่ท่ามกลางมนุษย์หรือไง?
ในตอนนั้นเอง รถโรลส์-รอยซ์คันหนึ่งก็แล่นมาทางประตูใหญ่
เส้นสายตัวรถที่โฉบเฉี่ยวสะดุดตาและบารมีอันน่าเกรงขาม
ทำให้รถเฟอร์รารีของหลี่ชุนเซิ่งดูหมองลงไปทันที
และดึงดูดสายตาของทุกคนในบริเวณนั้นได้ในพริบตา
เห็นคนขับเปิดประตูรถให้อย่างนอบน้อม
ขาเรียวงามในถุงน่องชั้นดีและรองเท้าส้นสูงก็ก้าวลงมาอย่างสง่างาม
เมื่ออยู่ใต้ชุดสูทราคาแพงของประธานสาว รูปร่างอรชรของเธอก็ยิ่งดูเย้ายวนมีเสน่ห์
เครื่องประดับราคาแพงระยิบระยับบนกาย