ลี่จือสะดุ้งตื่นจากความฝัน!
ความฝันแสนเร่าร้อนและคลุมเครือที่เต็มไปด้วยความหวานชื่น ถูกสายฝนกระหน่ำในคืนนั้นชะจนเปียกชุ่ม
ลี่จือค่อย ๆ ลืมตาขึ้นพร้อมเสียงหอบแผ่วเบา
ใบหน้างดงามราวภาพวาดแต้มสีระเรื่อดุจลูกท้อ
เธอหลุบตาลง ขนตาชุ่มชื้นประดับประกายระยิบระยับ ราวดอกเหมยแดงที่กิ่งถูกหิมะทับจนโน้มต่ำ แม้แต่หางตาก็แดงชื้น ดูเย้ายวนจับใจ
ช่วยด้วย!
ทำไมถึงฝันอะไรแบบนั้นได้……
ลี่จือเอ๊ยลี่จือ! แกถึงกับฝันลามกกับเพื่อนสนิทตัวเองเลยเหรอ! หื่นเกินไปแล้ว!!!
-
ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะไปทั้งตัวชวนทรมานเกินทน
ลี่จือลุกไปอาบน้ำใหม่อีกรอบ พอชำระความเหนอะหนะออกไปแล้วก็กลับนอนไม่หลับอีก
เธอจึงตัดสินใจไปฝึกซ้อมที่ห้องรับแขก
ม่านโปร่งไหวพลิ้ว แสงแดดสาดส่องลงมา
เบื้องหน้าหน้าต่างกระจกสีลวดลายดอกไม้ที่เปี่ยมกลิ่นอายต่างแดน ท่ามกลางแสงเงาสลับซ้อน หงส์ผู้สง่างามและหยิ่งทะนงกำลังยืดไหล่ เตะขาไปด้านหลัง แผ่นหลังพลิ้วไหวจนกระดูกสะบักขยับตาม
แม้ช่วงนี้จะไม่มีการแสดง
แต่พื้นฐานบัลเล่ต์ต้องฝึกทุกวัน จะขาดแม้แต่วันเดียวไม่ได้
เตะขาไปด้านหลัง กระโดดสูง หมุนตัว
แสงแดดค่อย ๆ เจิดจ้าขึ้น แขนของลี่จือเบาหวิวราวขนนก ขาเรียวยาวที่มีส่วนโค้งเว้างดงามก็ทิ้งร่องรอยความงามอันเลือนหายชั่วพริบตาไว้ท่ามกลางแสงเงา
ฝึกจนเริ่มเหนื่อยนิดหน่อย
อีกทั้งเธอยังนอนน้อยจริง ๆ
ระหว่างพัก ลี่จือจึงปูเสื่อโยคะแล้วนอนคว่ำแยกขาทำท่าสแปลิตด้านข้าง พักสักครู่ก่อนจะฝึกกระโดดสูงอีกสองสามชุด แล้วค่อยขึ้นไปอาบน้ำแต่งหน้า
ทีมถ่ายทำเข้ามาตอนแปดโมงครึ่ง
เดิมทีพวกเขาตั้งใจจะบุกถ่ายคู่สามีภรรยาตั้งแต่เช้า ใครจะคิดว่าพอแอบย่องเข้ามาในห้องรับแขก ก็เห็นเงาร่างสีม่วงอ่อนกำลังนอนคว่ำแยกขาทำท่าสแปลิตอยู่บนเสื่อโยคะ
ทีมถ่ายทำ: ?
ผู้ชมในห้องไลฟ์สด: ???
「เดี๋ยวก่อน นี่ดูไม่เหมือนภาพนิ่งนะ」
「ทีมถ่ายทำแอบย่องเข้ามาได้เนียนมาก แต่ตุ๊กตาที่นอนอยู่บนพื้นนี่ดูเนียนยิ่งกว่าอีก มันอะไรกันเนี่ย?」