บาร์ร้านอาหารดนตรี บรรยากาศจัดเต็ม
สวนกลางแจ้งที่อบอวลด้วยกลิ่นอายต่างแดนในยามค่ำคืน ประดับประดาด้วยโคมไฟวิจิตรตระการตา ตัดกับสีแดงอิฐโบราณอันลึกลับ ผืนผ้าโปร่งสีขาวขึงล้อมเป็นงานเลี้ยงเส้นทางสายไหมอันละลานตา
จังหวะดนตรีเร่าร้อนเต็มไปด้วยพลัง
ลี่จือกับโหลวเยี่ยนจิงเพิ่งก้าวเข้ามาในบาร์ร้านอาหาร ก็ได้ยินเสียงบรรเลงเครื่องดุตารอันไพเราะและสง่างาม
“สาวสวย! ทางนี้!”
หลินหรงโบกมือเรียกลี่จืออย่างกระตือรือร้น
ลี่จือเงยหน้ามอง จึงเห็นว่าแขกรับเชิญอีกสองคู่มาถึงกันตั้งนานแล้ว
ไม่รู้ว่าก่อนที่เธอจะมาถึงเกิดอะไรขึ้นบ้าง
หลินหรงตื่นเต้นจนใบหน้าแดงระเรื่อ ขณะเดียวกันก็มีสายตาเย็นเยียบราวกับแหลมน้ำแข็งจับจ้องเธออยู่ ลี่จือเหลือบมองไปตามสัญชาตญาณ ก็เห็นฟู่เยี่ยนเจ๋อกำหมัดแน่นทั้งสองมือ ดวงตาแดงก่ำ
เขายังตวัดสายตามองโหลวเยี่ยนจิงอย่างเป็นอริ ราวกับอยากจับอีกฝ่ายกินทั้งเป็น
โหลวเยี่ยนจิงเหลือบมองอย่างเฉยชา ขี้เกียจจะสนใจ
แต่พอลี่จือนั่งลงข้างหลินหรง เธอก็ถามอย่างสนใจว่า “เมื่อกี้พวกคุณคุยอะไรกันอยู่เหรอ?”
หลินหรงยิ้มหวาน
พอพูดถึงเรื่องนี้ แก้มเธอก็แดงระเรื่ออีกครั้ง ตื่นเต้นจนแทบอยากกระทืบเท้า “กำลังดูคลิปตอนคุณกับคุณโหลวแกะสติกเกอร์กันอยู่! อ๊ากกก เซ็กซี่สุด ๆ หวานมาก! ยังมีฉากใส่ชุดทางการคุกเข่าด้วยนะ! พวกคุณเป็นสามีภรรยากันจริง ๆ จูบกันแบบนี้ชวนจิ้นสุด ๆ ไปเลย!!!”
แค่นึกถึงภาพนั้นก็ยังทำให้หน้าแดงใจเต้น
หลินหรงนึกย้อนถึงคลิปที่ตัดต่อ โดยเฉพาะตอนโหลวเยี่ยนจิงอมติ่งหูของลี่จือไว้ แล้วใช้ลิ้นเขี่ยสติกเกอร์ของเธอ ลูกกระเดือกของเขาขยับตาม บางครั้งยังเห็นจังหวะกลืนน้ำลายได้อย่างชัดเจน