ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างชะเง้อคอรอคอย
กล้องก็รีบซูมเข้าไปทันที หลายกล้องหลายมุม เตรียมถ่ายทอดภาพชวนใจเต้นที่กำลังจะเกิดขึ้นให้เห็นกันทั่วถึง
ใจของลี่จือไหววูบ
เธอก้มตาลง เห็นนิ้วมือเรียวยาว ข้อนิ้วได้สัดส่วนของโหลวเยี่ยนจิงแกะกล่องพ็อกกี้อย่างไม่ใส่ใจ หยิบแท่งบิสกิตออกมาหนึ่งแท่ง แล้วหมุนเล่นระหว่างนิ้วอย่างคล่องแคล่ว
บางทีเขาอาจสังเกตเห็นสายตาของลี่จือ
โหลวเยี่ยนจิงลดสายตาลง โน้มคอเข้ามาใกล้เธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเซ็กซี่ “ประหม่าเหรอ”
ลมหายใจของลี่จือสั้นลงอย่างเห็นได้ชัด
แต่เธอก็ยังฝืนตอบอย่างไม่ยอมแพ้ “คู่แต่งงานเก่าจะจูบกันสักครั้ง มีอะไรต้องประหม่าเหรอ”
แต่พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าในใจเธอกำลังกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
หงส์น้อยที่ซ่อนอยู่ก้มคอยาวจนแทบงอ กระพือปีกอยากหนีไปซ่อนตัวก้นทะเลสาบ
ช่วยด้วย!
คู่แต่งงานเก่าอะไรกัน!
ต้องจูบซ้ำไปซ้ำมากับโหลวเยี่ยนจิงที่สนิทกันแทบจะเหมือนพี่น้องร่วมสาบาน น่าอายจนถึงขีดสุดไปแล้วไหม!
ภาพตอนกัดแท่งบิสกิตเมื่อกี้คงไม่ถูกตัดต่อเป็นคลิปชวนใจเต้นแล้วเอามาเปิดดูซ้ำ ๆ หรอกนะ
ต่อไปถ้าไปงานเลี้ยงรุ่น เธอคงอายจนอยากฝังตัวแน่ไหม
แต่รายการเรียลลิตี้รักเป็นเธอที่เลือกมาเอง
โหลวเยี่ยนจิงก็เป็นเธอที่เชิญมาเอง
ถึงในใจลี่จือจะอับอาย ประหม่า และกระอักกระอ่วนขนาดไหน ต่อให้ขุดดินจนเป็นปราสาทได้ เธอก็ทำได้แค่กัดฟันลุยต่อ
ส่วนโหลวเยี่ยนจิงนั้นมองเธอออกตั้งนานแล้ว
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย เสียงหยอกเย้าเซ็กซี่หลุดออกมาพร้อมแรงสั่นจากสายเสียง “อย่าประหม่า”
ฟู่เยี่ยนเจ๋อมองมาทางนี้อย่างกระสับกระส่าย
แล้วก็เห็นโหลวเยี่ยนจิงยกมือขึ้น ปลายนิ้วไล้แก้มของลี่จือเบา ๆ ช่วยรวบเส้นผมทัดไว้หลังหู ก่อนจะเชยคางเธอให้เงยใบหน้างดงามสะดุดตาขึ้น