ขณะเดียวกัน ณ สถานที่ถ่ายทำรายการเรียลลิตี้รัก
ช่างภาพยังตามลี่จือกับโหลวเยี่ยนจิงที่ซิ่งมอเตอร์ไซค์ไม่ทัน แต่เจ้าตัวทั้งสองกลับขับวนรอบทะเลสาบไซหลี่มู่ไปเกือบครึ่งรอบอย่างเต็มอิ่มแล้ว
ประตูทิศตะวันออก
ผิวน้ำระยิบระยับ ดอกไม้หลากสีสันสดใส
ทุ่งดอกป๊อปปี้หลากสีที่ไหวเอนตามสายลม ช่างเหมือนสวนของโมเนต์ที่ตกลงสู่อ้อมกอดมหาสมุทรแอตแลนติก
มอเตอร์ไซค์จอดลงข้างทุ่งดอกไม้อันงดงามระดับโลกแห่งนี้
ลี่จือเงยหน้าขึ้นอย่างน่ารัก หลับตาพริ้มรับสายลม กางแขนออกแล้วทิ้งตัวลงกลางทุ่งดอกไม้
“วู้ฮู!” เธอกลิ้งตัวอย่างร่าเริง ก่อนจะยกขาขึ้นแกว่งเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี “สนุกจัง!”
โหลวเยี่ยนจิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เขาหลุบตามองลี่จือด้วยรอยยิ้ม มือหนึ่งถือกระป๋องสองใบ อีกมือยันพื้นนั่งลง แล้วยื่นน้ำส้มกระป๋องหนึ่งให้เธอ “ระบายออกมาแล้วหรือยัง?”
ลี่จือลืมตาขึ้นทันที
เธอนอนคว่ำอยู่กลางทุ่งดอกไม้ ใช้มือข้างหนึ่งเท้าคาง เอียงหน้าจ้องโหลวเยี่ยนจิงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นนั่งรับน้ำอัดลมมา “อะไรของนายเนี่ย? หนุ่มโหลว นายพยายามอ่านใจฉันอีกแล้วเหรอ”
โหลวเยี่ยนจิงไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงขยับคิ้วเล็กน้อย
เขาใช้นิ้วบีบกระป๋องโคล่าของตัวเอง งอนิ้วงัดห่วงเปิดกระป๋อง จากนั้นยกขึ้นดื่มอึกใหญ่ ลูกกระเดือกเซ็กซี่ขยับขึ้นลง
ตอนลดมือลง เขาใช้กระป๋องแตะไหล่ตัวเองพอดี “ถ้ายังระบายไม่พอ จะยืมไหล่พี่ชายคนนี้ซบก็ได้นะ”
“ไม่เอาสักหน่อย” ลี่จือบ่นเสียงหวาน
เธอเปิดน้ำส้มกระป๋องเย็นฉ่ำ ทันทีที่ฟองพุ่งขึ้นมา ความร้อนจากแดดฤดูร้อนที่แผดเผาก็เหมือนมลายหายไป