เปิดคดีแรก ผ่าศพพบซูเปอร์สตาร์หญิงเป็นชาย

ตอนที่ 4 นิติเวชเปิดคดีแรก ชันสูตรพบดาราสาวเป็นชาย

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ห้องเก็บศพเงียบสนิท

ทังมั่วลี่จ้องจางเหิงเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยคำเตือน บอดี้การ์ดผมเกรียนขยับเข้ามาครึ่งก้าว กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วลั่นกรอบแกรบ

จางเหิงสบตากู้เยี่ยนเฉิน ก่อนเอ่ยอย่างสงบนิ่ง

“ไม่ทราบครับ”

กู้เยี่ยนเฉินชะงักไป

“ผมยังไม่ได้ตรวจ” จางเหิงชี้ไปยังแฟ้มเอกสาร “รายงานฉบับนี้พวกเขาเตรียมไว้ให้ผมเซ็นเลย ผมบอกว่าต้องชันสูตรก่อน คุณทังไม่เห็นด้วย ทนายเฉียนเสนอเงินให้ผมสองแสนหยวน ส่วนพี่ชายคนนี้บอกว่าถ้าไม่เซ็น ในตู้แช่ก็จะมีคนนอนเพิ่มอีกคน”

เขาพูดรวดเดียวจบ น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังอ่านพยากรณ์อากาศ

ใบหน้าของทังมั่วลี่บิดเบี้ยวไปในพริบตา

มือของทนายเฉียนสั่น แว่นแทบไถลหลุดจากสันจมูก

ส่วนบอดี้การ์ดผมเกรียนนิ่งอึ้งอยู่กับที่

ไม่มีใครคาดคิดว่าเจ้าหน้าที่นิติเวชหนุ่มที่ดูซื่อ ๆ คนนี้จะเล่าเรื่องทั้งหมดออกมาตรง ๆ ต่อหน้ากู้เยี่ยนเฉิน!

เดี๋ยวนะพี่ชาย ไม่ลังเลสักนิดเลยหรือไง?

สีหน้าของกู้เยี่ยนเฉินเปลี่ยนจากแดงเป็นเขียว จากเขียวเป็นคล้ำ

เขาค่อย ๆ หันไปมองทังมั่วลี่ จ้องเธอแล้วถามทีละคำว่า

“ที่เขาพูด เป็นความจริงหรือเปล่า?”

“คุณชายกู้ อย่าไปฟังเขาพูดเหลวไหลเลยค่ะ เจ้าหน้าที่นิติเวชตัวเล็ก ๆ จะไปรู้อะไร...” ทังมั่วลี่รีบแก้ตัว

“ผมถามว่าเป็นความจริงหรือเปล่า!”

ทังมั่วลี่สะดุ้งไปทั้งตัวเพราะเสียงตวาด จนพูดไม่ออก

ความเงียบคือคำตอบที่ดีที่สุด

กู้เยี่ยนเฉินฟาดแฟ้มเอกสารลงกับพื้นอย่างแรง กระดาษกระจายเกลื่อน

“ชันสูตร!”

ดวงตาเขาแดงก่ำ ชี้ไปยังเตียงชันสูตร น้ำเสียงแหบพร่า

“ชันสูตรให้ผม! ตรวจให้ชัด!”

“ถ้าม่านชิงถูกใครทำให้ตาย ไม่ว่าเป็นใคร ต่อให้ผม กู้เยี่ยนเฉิน ต้องหมดตัว ก็จะให้มันชดใช้ด้วยชีวิต!”

“ไม่ได้!” ทังมั่วลี่กรีดร้องออกมา

เสียงนั้นแหลมสูงจนแทบกรีดแก้วหู

กู้เยี่ยนเฉินหันขวับกลับมา แววตาขุ่นมัวน่ากลัว “ทำไมถึงไม่ได้?”

หน้าอกของทังมั่วลี่กระเพื่อมแรง เธอบังคับตัวเองให้สงบลง สูดลมหายใจลึก ก่อนหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วคลี่ออก

“เพราะแม่ของม่านชิงเซ็นหนังสือแสดงความไม่ยินยอมให้ชันสูตรแล้วค่ะ”

“คุณชายกู้ ฉันรู้ว่าคุณเสียใจ แต่คุณกับม่านชิงยังไม่ได้แต่งงานกัน ตามกฎหมายแล้ว คุณไม่ใช่ญาติของเธอ ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องนี้แทนเธอ”

กู้เยี่ยนเฉินถึงกับพูดไม่ออก

เขากำหมัดแน่นจนข้อนิ้วซีดเผือด ริมฝีปากสั่นอยู่ครู่ใหญ่ แต่กลับพูดอะไรไม่ออกสักคำ

เขามีเงิน มีอำนาจ และมีเครือกู้ทั้งเครืออยู่เบื้องหลัง

แต่ต่อหน้ากฎหมาย เขากลับไม่มีแม้แต่สิทธิ์จะเรียกร้องความเป็นธรรมให้หญิงที่รัก

เมื่อเห็นเช่นนั้น แววพอใจวูบหนึ่งก็ปรากฏในดวงตาทังมั่วลี่ น้ำเสียงของเธออ่อนลงอีกครั้ง “คุณชายกู้ ฉันรู้ว่าคุณดีกับม่านชิง แต่เราต้องเคารพความต้องการของญาติ และต้องเคารพม่านชิงด้วย...”

“ใครบอกว่าต้องได้รับความยินยอมจากญาติเสมอไป?”

เสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาอย่างไม่เร่งไม่ร้อน

ทุกคนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนหันขวับไปมองจางเหิงพร้อมกัน

จางเหิงก้มลงเก็บรายงานที่กระจายอยู่บนพื้นทีละแผ่น จัดให้เรียบร้อยแล้วใส่กลับเข้าแฟ้ม จากนั้นจึงยืดตัวขึ้น

“ตามข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง หากเป็นศพที่ไม่ทราบสาเหตุการตาย หน่วยงานตำรวจมีสิทธิ์ตัดสินใจให้ชันสูตร เพียงแจ้งให้ญาติมาที่เกิดเหตุ ญาติจะเห็นด้วยหรือไม่ก็ไม่ส่งผลต่อการตัดสินใจ”

“ขอแค่มีคนตั้งข้อสงสัยอย่างสมเหตุสมผลต่อสาเหตุการตาย แล้วแจ้งความต่อหน่วยงานตำรวจ ก็เริ่มกระบวนการนี้ได้”

เขามองกู้เยี่ยนเฉิน ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า

“คุณกู้ เมื่อครู่คุณบอกว่าสงสัยว่าเธอไม่ได้เสียชีวิตกะทันหันใช่ไหมครับ?”

ดวงตาของกู้เยี่ยนเฉินพลันสว่างวาบ

“ใช่! ผมสงสัย! ผมจะแจ้งความ! แจ้งเดี๋ยวนี้เลย!”

เขาลนลานควักโทรศัพท์ออกมา นิ้วมือสั่นระริก ก่อนกดโทรออกทันที

“ฮัลโหลครับ คุณอาหวัง ผมเยี่ยนเฉิน... ใช่ครับ ผมอยู่ที่ศูนย์นิติเวชกรมตำรวจเมือง... ผมจะแจ้งความ ผมสงสัยว่าการตายของม่านชิงมีเงื่อนงำ... ใช่ครับ ตอนนี้เลย ทันที!”

คุณอาหวัง

เปลือกตาจางเหิงกระตุก

คนที่ทำให้คุณชายใหญ่ตระกูลกู้เรียกอาว่าอาได้ แถมยังโทรติดกลางดึกได้ทันที ในกรมตำรวจเมืองเจียงเฉิง คนแซ่หวังดูเหมือนจะมีอยู่คนเดียว

รองผู้บังคับการอาวุโส หวังเจี้ยนกั๋ว

ใบหน้าของทังมั่วลี่ซีดเผือดไปหมด

เธอหันขวับมาจ้องจางเหิงเขม็ง แววตาราวกับอยากฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ

จางเหิงส่งยิ้มไร้พิษภัยให้เธอ

มองผมทำไม?

ผมก็แค่ให้ความรู้เรื่องกฎหมาย ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย

บอดี้การ์ดผมเกรียนเหลือบมองทังมั่วลี่ แล้วหันมามองจางเหิง กัดฟันก่อนก้าวไปข้างหน้า

แต่พอเขายกเท้าขึ้น ประตูห้องเก็บศพก็เปิดออก มีคนสี่คนกรูกันเข้ามา

ทุกคนสวมชุดปฏิบัติการสีดำเหมือนกันหมด ผมตัดสั้น รูปร่างล่ำสัน ไหล่กว้างหลังหนา ยืนตัวตรง แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็มีรัศมีข่มบอดี้การ์ดผมเกรียนได้มากกว่าหนึ่งขั้น

คนที่นำหน้าชำเลืองมองชายผมเกรียน ไม่พูดอะไรสักคำ เพียงเดินไปยืนข้างกู้เยี่ยนเฉิน

บอดี้การ์ดผมเกรียนค่อย ๆ ชักเท้ากลับไปเงียบ ๆ

จางเหิงแอบจุ๊ปากในใจสองครั้ง

เมื่อครู่ยังวางท่าเก่งอยู่เลยไม่ใช่หรือ? ยังขู่ด้วยว่าจะให้มีคนนอนเพิ่มในตู้แช่อีกคนด้วยนี่?

พอเจอมืออาชีพตัวจริงเข้า ก็กลายเป็นลูกแกะเชื่อง ๆ ไปเสียแล้วหรือ?

นี่สินะที่เขาว่ากันว่า คนเลวก็มีคนเลวกว่าไว้จัดการ?

ไม่สิ คุณชายกู้ไม่ใช่คนเลว แต่เป็นคนซวย

ซวยสุด ๆ

กู้เยี่ยนเฉินวางสาย สูดหายใจลึก แล้วมองจางเหิงด้วยแววตาจริงจังขึ้นหลายส่วน

“คุณอาหวังบอกว่า คนจากกองสืบสวนคดีอาญากำลังมา เรื่องชันสูตรให้ดำเนินการตามขั้นตอน”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงแผ่วลง

“ก่อนหน้านั้น... ผมขอดูเธอได้ไหม?”

จางเหิงเงียบไปสองวินาที ก่อนพยักหน้า

“ได้ครับ พอดีการตรวจสภาพศพภายนอกเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว ไม่ต้องลงมีด แค่ตรวจดู”

ทังมั่วลี่อ้าปากเหมือนอยากพูดอะไร แต่พอเหลือบเห็นผู้คุ้มกันทั้งสี่ที่ยืนอยู่ด้านหลังกู้เยี่ยนเฉิน สุดท้ายก็หุบปากลง

เธอเดินไปยังมุมห้อง หันหลังให้ทุกคน ควักโทรศัพท์ออกมาแล้วพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว นิ้วแทบจะปลิว

จางเหิงเหลือบมองเธอด้วยหางตา แต่ไม่ได้สนใจ

เขาสวมถุงมือใช้แล้วทิ้ง เดินไปที่เตียงชันสูตร จับมุมผ้าขาวแล้วค่อย ๆ ดึงลง

เขาดึงลงมาถึงกระดูกไหปลาร้าแล้วหยุด

ใต้ผ้าขาวคือใบหน้าที่งดงามอย่างยิ่ง

แม้จะเสียชีวิตไปแล้ว 11 ชั่วโมง ใบหน้านั้นก็ยังประณีตงดงามราวกับงานศิลปะ

คิ้วเรียวคล้ายใบหลิว สันจมูกโด่ง คางเรียวแหลม ผิวขาวจนเกือบโปร่งแสง ขนตายาวทอดเงาจาง ๆ ลงบนเปลือกตา

ใบหน้านี้เคยปรากฏอยู่บนป้ายโฆษณา ปกนิตยสาร และภาพหน้าจอโทรศัพท์นับไม่ถ้วนทั่วต้าเซี่ย

กู้เยี่ยนเฉินมองเพียงแวบเดียวก็ยกมือปิดปาก หันหลังให้ น้ำไหล่สั่นอย่างรุนแรง

จางเหิงไม่สนใจเสียงสะอื้นที่อยู่ด้านหลัง

เขาก้มตัวลงเล็กน้อย สายตากวาดผ่านใบหน้าและลำคอของผู้ตายทีละนิ้ว

ทันทีที่สายตาของเขาหยุดอยู่ตรงลำคอของผู้ตาย แผงข้อมูลตรงหน้าก็สว่างวาบขึ้นมา

【ตรวจพบความผิดปกติบริเวณลำคอของผู้ตาย เริ่มสแกนเชิงลึก...】

【ผิวหนังบริเวณด้านหน้าลำคอมีเครื่องสำอางประเภทคอนซีลเลอร์ปกคลุมอยู่ หนาประมาณ 0.3 มิลลิเมตร】

【ตรวจพบเลือดออกใต้ผิวหนังบริเวณลำคอทั้งสองข้าง】

【ตรวจพบร่องรอยการผ่าตัดเก่าบริเวณกระดูกอ่อนไทรอยด์】

【กำลังเรียกข้อมูลที่เกี่ยวข้อง...】

【เรียกข้อมูลเสร็จสิ้น】

วินาทีถัดมา แผงข้อมูลก็สว่างวาบขึ้นอย่างแรง

แถบข้อมูลที่เดิมมีเพียงสองบรรทัดพลันขยายออก ตัวอักษรแน่นขนัดแผ่เต็มทัศนวิสัยของจางเหิง

【ชื่อ: หม่าเทียนฟ่าง】

【เพศ: ชาย】

【อายุจริง: 34 ปี】

【สถานะ: ผู้ต้องหาคดีร้ายแรงระดับเอของต้าเซี่ย】

【ประวัติ: เมื่อ 10 ปีก่อน ก่อเหตุอย่างต่อเนื่อง 4 คดีในเมืองซีหลิ่ง ทำให้หญิงสาว 4 คนเสียชีวิต หลังถูกจับกุม ศาลชั้นต้นพิพากษาประหารชีวิต ระหว่างรอการทบทวนคำพิพากษาประหารชีวิต หลบหนีออกจากเรือนจำเมืองซีหลิ่ง จนถึงขณะนี้ยังหลบหนีอยู่】

【หมายเหตุ: ใช้ยาฮอร์โมนเอสโตรเจนและยาต้านฮอร์โมนเพศชายมาเป็นเวลานาน เข้ารับการผ่าตัดศัลยกรรมหลายรายการ ทั้งปรับรูปหน้า ตัดลูกกระเดือก และผ่าตัดเส้นเสียง】

【เวลาที่เสียชีวิต: ประมาณ 11 ชั่วโมงก่อน】

【สาเหตุการตาย: ยังไม่ปลดล็อก (เจ้าของระบบต้องชันสูตรศพให้ครบถ้วน)】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป