ภาพบนม่านแสงหยุดชะงักกะทันหัน ระหว่างที่ซาสึเกะกับดันโซกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
ทั่วทั้งโลกนินจา ผู้คนนับไม่ถ้วนแทบกระอักเลือดออกมา
[สรุปว่าดันโซตายรึเปล่า? ซาสึเกะชนะไหม?!]
อุจิวะ อิทาจิยืนอยู่มุมหนึ่งของฐานที่มั่นองค์กรแสงอรุณ ในแววตาฉายแววร้อนรน
ม่านแสงปล่อยให้หัวใจทุกดวงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ แล้วก็ทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น หันกลับไปพูดเรื่องเดิมต่อ
ส่วนในห้วงเวลาอนาคตแห่งหนึ่ง
แสงแดดส่องลอดช่องใบไม้ลงมาเป็นจุดด่างพร้อย ในแสงและเงา ชายผู้สวมเสื้อคลุม คลุมศีรษะด้วยผ้าโพกหัว แขนเหลือเพียงข้างเดียว กลับขี้เกียจเงยหน้าขึ้น เหมือนไม่สนใจม่านแสง
เขานอนเงียบ ๆ บนกิ่งไม้ หรี่ตาลงเล็กน้อย ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มจาง ๆ ราวกับกำลังฝันถึงความทรงจำดี ๆ บางอย่าง
……
[แน่นอนว่า ถึงแม้อิซานางิจะเป็นเทคนิคขั้นเทพ ทว่าก็ยังมีอิซานามิคอยยับยั้งอยู่ และเป็นเพียงหนึ่งเดียวในคาถาลวงตาที่หยุดยั้งอิซานางิได้ เมื่อใช้วิชานี้จะทำให้สูญเสียการมองเห็น]
เสียงของม่านแสงดังขึ้นอีกครั้ง ดึงความสนใจของทุกคนกลับมา
[อิซานามิเป็นคินจูสึที่อุจิวะ ฮารุโตชิพัฒนาขึ้นเพื่อรับมือกับอิซานางิโดยเฉพาะ หลังจากโดนท่านี้เข้าไป จะตกอยู่ในโลกแห่งการเวียนวนไม่รู้จบ หากฝ่ายตรงข้ามต้องการคลายอิซานามิ ต้องยอมรับโชคชะตาที่แท้จริงของตนเอง จึงถูกเรียกว่าวิชาเนตรแห่งการกำหนดชะตา]
[อิซานางิทำให้คนเขียนชะตาใหม่ อิซานามิทำให้คนยอมรับชะตา ตระกูลอุจิวะนี่สมแล้วที่เป็นจ้าวแห่งกลไกพิลึก ท่าไม้ตายพวกนี้มันหลุดโลกชัดๆ]