โมเออร์ทูซี่หมุนตัวกลับทันที ใบหน้าเผยความระแวดระวัง ร่างกายกลายเป็นไอควันดำเคลื่อนออกไปด้านข้างในพริบตา
แต่ก็ยังช้าไปหนึ่งก้าว
พุ่ด!
คมเคียวเฉือนเข้าที่ไหล่ของมัน ไอควันมรณะสีดำข้นราวกับหมึกพุ่งกระฉูดออกมาเหมือนสายเลือด!
คมมีดฉีกเปิดไหล่ข้างหนึ่งตลอดแนว
โมเออร์ทูซี่ส่งเสียงครางอัดแน่นในลำคอ ใช้วิชาย้ายร่างอีกครั้ง ร่างกายรวมตัวกันใหม่ห่างออกไปไม่กี่เมตร แต่รอยแผลที่ไหล่กลับไม่ประสานกันในทันที ไอควันดำรั่วออกมาจากตรงนั้นไม่หยุด
“หลิงชู!”
เป็นครั้งแรกที่โมเออร์ทูซี่เรียกชื่อนางออกมาอย่างชัดเจนและกัดฟันกรอด
[ข้อความในห้องถ่ายทอดสด]
อีกาสั่งเครื่องบิน: “สะใจ!! เมื่อกี้ยมทูตไล่ฟันทุกคน ตอนนี้ถึงคราวหลิงชูไล่ฟันยมทูตแล้ว!”
โจ๊กแปดสมบัติพุทราแดง: “นี่ถือว่าใช้หอกของแกแทงโล่ของแกเองหรือเปล่า?”
ปลาแฮร์ริ่งกระป๋อง: “ใช่ที่สุด! คิดว่าตอนนี้ยมทูตคงเสียใจสุดๆ ที่เอาความตายเคียวเข้ามาในดันเจี้ยนด้วย”
หลิงชูเหลือบมองแผงสถานะ
[ความกระหายความตาย เวลาคงเหลือ: 28 นาที 41 วินาที]
ภายในสามสิบนาที ต้องลงมือฆ่าสิ่งมีชีวิตหนึ่งชีวิตด้วยตัวเอง
รอบข้างผ่านการชำระล้างของวงเวียนมรณะ กระทั่งหนอนในดินก็ตายสิ้นแล้ว
หลิงชูเงยหน้าขึ้น สายตากลับไปจับที่โมเออร์ทูซี่อีกครั้ง
เป้าหมายเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ อยู่ตรงหน้าแล้ว
โมเออร์ทูซี่สัมผัสได้ถึงสายตานาง กลับหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
“เจ้าอยากฆ่าข้าจริงๆ หรือ?”