ท่ามกลางเสียงขอบคุณและคำชื่นชมของทุกคน จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาอย่างชัดเจนว่าเยาะเย้ย
หมึกย่าง: “พูดแต่เรื่องใช้เม่นทะเลล่อปลาเพื่อหากล่องสมบัติ ทำไมไม่พูดด้วยล่ะว่าพอเอากล่องสมบัติไปแล้ว จะมีปูยักษ์มุดขึ้นมาจากทรายโจมตีคน?”
แทบจะทันทีที่เธอพูดจบ ช่องใกล้เคียงก็ถูกข้อความหลายข้อความที่ปนเสียงร้องโอดครวญถาโถมเข้าใส่
“อ๊ากกก! มือฉัน! ก้ามปูนั่นโหดชะมัด ฉันรู้สึกเหมือนกระดูกจะหักแล้ว!”
“เชี่ย! มีสัตว์ประหลาดจริงด้วย! เกือบโดนมันเล่นงานเอวแล้ว!”
“ขอบคุณหมึกย่างที่เตือนนะ! ฉันกำลังจะยื่นมือไปพอดี พอเห็นข้อความก็รีบชักมือกลับทัน หวุดหวิดไปแล้ว!”
“ฮือ ๆ ถ้าฉันเห็นเร็วกว่านี้ก็คงดี……@ฟันหัก ทำไมถึงปิดบังเรื่องสำคัญอย่างมีสัตว์ประหลาดเฝ้ายามไว้ล่ะ?!”
เมื่อถูกผู้เสียหายซักถาม ฟันหักกลับดูทั้งน้อยใจและมั่นใจในเหตุผลของตัวเอง
ฟันหัก: “ผมก็แค่หวังดี แบ่งปันข้อมูลที่ผมรู้ ซึ่งช่วยให้ทุกคนหาทรัพยากรได้เร็วขึ้น! มีของให้เก็บเกี่ยวก็ต้องมีความเสี่ยงตามมาอยู่แล้ว ไม่เข้าใจหลักการนี้หรือไง? เรื่องแบบนี้ก็โทษผมได้ด้วยเหรอ? สมัยนี้เป็นคนดีนี่มันยากจริง ๆ”
หมึกย่าง: “หึ จิ้งจอกเฒ่าอย่างนายจะมาเล่นบทในเรื่องผีให้ฉันดูทำไม? บนหน้าเขียนว่า ‘เสียสละเพื่อผู้อื่น’ แต่ในใจกลับคิดแผนชั่ว คำนวณว่าจะหลอกให้คู่แข่งบาดเจ็บเพิ่มอีกสักสองสามคน จะได้ไปรับรางวัลอันดับใช่ไหมล่ะ?”
ฟันหักดูเหมือนถูกแทงใจดำ น้ำเสียงจึงร้อนรนกว่าเดิม
ฟันหัก: “ทำไมพูดจาไม่น่าฟังแบบนี้! ผมแบ่งปันข้อมูลให้ฟรี ๆ ยังกลายเป็นความผิดอีกเหรอ? ไม่เหมือนคุณหรอก ทั้งที่รู้วิธีแต่กลับปิดบัง ไม่ยอมบอกใคร เห็นแก่ตัวชะมัด!”
หมึกย่าง: “โอ้โฮ เริ่มยืนบนจุดสูงส่งทางศีลธรรมแล้วชี้หน้าสั่งสอนอีกแล้วเหรอ? ใช่ ฉันเห็นแก่ตัว วิธีที่ฉันลองผิดลองถูกมาเอง ทำไมต้องเอามาแจกฟรีด้วย? แต่อย่างน้อยฉันก็ไม่เอาข้อมูลที่บอกมาแค่ครึ่งเดียวไปทำร้ายคนหรอก ฉันว่านายไม่ได้ขาดฟันหรอก แต่ขาดคุณธรรม จิตใจเอียงไปอยู่ใต้รักแร้หมดแล้วมั้ง? ถ้ายัง ‘หวังดี’ แบบนี้ต่อไป ระวังออกไปตกปลากลางดึกแล้วโดนฟ้าผ่าตายล่ะ”