"เธอก็ระวังหน่อยนะ ที่นี่ไงคือรังของเผ่าปีกเทพ เผ่าปีกเทพย่อมมีผู้แข็งแกร่งขั้นจักรพรรดิเซียนแน่นอน"
"ถ้าจำเป็น ฉันใช้คำสาบชิงหลวนได้นะ"
ส่าวชิงครุ่นคิดสักครู่แล้วพูด
อู๋ไป๋โบกมือ "ฉันจะหาวิธีเอง"
เขาเคยได้ยินส่าวชิงบอกว่า การใช้คำสาบชิงหลวนหนึ่งครั้ง จะทำร้ายทั้งการฝึกฝนและร่างกายของเขา
ทั้งสามคุยกันสักพัก อู๋ไป๋ก็ออกไปข้างนอก
กลับมาถึงโลกภายนอก อู๋ไป๋ลบม่านพลังกั้นในห้องออก
จวบจนพลบค่ำ อี้จื้อหยิงถึงจะกลับมา
เห็นใบหน้าเต็มไปด้วยความยินดี อู๋ไป๋ยิ้มแล้วถาม "จากสีหน้านาย คงได้เจอผู้อาวุโสที่สามแล้วสินะ"
อี้จื้อหยิงพยักหน้า
"ยินดีด้วยเจ้าเมืองครับ ผู้อาวุโสที่สามรับปากแล้วว่า ครั้งนี้จะช่วยเจ้าเมืองต่อสู้เพื่อสิทธิ์เข้าสู่น้ำพุสวรรค์ประทานให้ได้อย่างแน่นอน"
อู๋ไป๋ยิ้ม แล้วคิดในใจ: อี้จื้อหยิงคนนี้ซื่อสัตย์ภักดีต่ออี้หมิงเจิงเห็นจะได้
แต่เขาไม่ใช่อี้หมิงเจิง ทั้งสองเป็นแค่ศัตรูกัน
อยู่ในห้องสองวัน
วันที่สาม คือวันแต่งงานของท่านชายน้อยคนนั้น
ตอนเช้าหลังอาหารเช้า อู๋ไป๋พาอี้หมิงเจิงไหลตามฝูงชนมุ่งหน้าสู่ตระกูลใหญ่ของเผ่าปีกเทพ
พอถึงทางเข้า คนแน่นขนัด
ผู้มามอบของขวัญเหยียบเสื่อจนแทบขาด
มุมปากอู๋ไป๋ยกน้อย ๆ ดูเหมือนเจ้าเมืองของเผ่าปีกเทพที่ประจำอยู่ภายนอกคงกลับมาครบแล้ว
ต่อคิวสักพัก ถึงรายอู๋ไป๋
มีคนรับของขวัญ มีคนทำบัญชี
อู๋ไป๋เดินไปที่โต๊ะทำบัญชี เปิดกล่องผ้าไหมให้คนทำบัญชีดูสักครู่
คนทำบัญชีตะโกนเสียงดัง "เจ้าเมืองกู่เยว่ อี้หมิงเจิง ขอแสดงความยินดีในงานมงคลสมรสของท่านชายน้อย มอบกล้วยไม้เงาเพลิงเงินหนึ่งต้น!"
อู๋ไป๋ปิดกล่องผ้าไหม หันไปส่งให้คนรับของขวัญ
ไม่มีใครสังเกตว่า ขณะหันตัว อู๋ไป๋ได้เปลี่ยนกล้วยไม้วิญญาณเพลิงเงินในกล่องเป็นหญ้าวิญญาณธรรมดาไปแล้ว
ของวิเศษระดับใหญ่อย่างกล้วยไม้วิญญาณเพลิงเงิน เขาจะไปยกให้คนอื่นฟรี ๆ ได้ยังไง
"ท่านเจ้าเมืองกู้เยว่ โปรดทางนี้"
ศิษย์สำนักเดินมาทักทาย แล้วนำทั้งสองเข้าไป
"ท่านพี่หมิงเจิงเปิดมือช่างใหญ่เหลือเกิน กล้วยไม้เงาเพลิงเงินนี่ยังเป็นแค่ของเล็กน้อย ท่านพี่หมิงเจิงช่างร่ำรวยจริง ๆ"
เสียงหยอกล้อประชดประชันดังขึ้นข้างหลัง