เย่เทียนเสียงหน้าซีดราวกับเถ้าถ่าน ราวกับพ่อแม่ตายจาก
นับตั้งแต่โม่เทียนเซี่ยงตาย เขาก็วางแผนอย่างระมัดระวังทุกย่างก้าว คิดหาทางควบคุมกองทัพสองล้านห้าแสนนาย
เขากลัวว่าอู๋ไป๋จะปรากฏตัวขึ้นมาแย่งชิงอำนาจ
ดังนั้น ตอนที่หมัวซิงเยวียนัดพบ เขาจึงไปตามนัดเพื่อเสริมสร้างฐานอำนาจของตัวเอง
แต่โชคชะตาเล่นตลก การออกจากค่ายใหญ่ซีหวงครั้งเดียวของเขา กลับเปิดโอกาสให้อู๋ไป๋
เขาเสียใจมาก ไม่น่าไปพบหมัวซิงเยวี่ยเลย
แต่ในโลกนี้ไม่มียาเสียใจ
"กาลเวลาและโชคชะตา ล้วนเป็นพรหมลิขิต"
เย่เทียนเสียงหัวเราะอย่างขมขื่น
"อู๋ไป๋ ลงมือเถอะ"
อู๋ไป๋ก้มตัวลง เปลวไฟเล็ก ๆ ในทะเลลมปราณพลิ้วไหว
เขาใช้นิ้วชี้แตะที่ตัวเย่เทียนเสียง เห็นเย่เทียนเสียงกลายเป็นน้ำแข็งในพริบตา
จิตสัมผัสแผ่ขยาย ครอบคลุมเย่เทียนเสียง
เสียงฟู่ดังขึ้น ร่างของเย่เทียนเสียงกลายเป็นเถ้าธุลีกองหนึ่ง
อู๋ไป๋ตะลึงไปครู่หนึ่ง ถึงบางอ้อ
ที่แท้ตอนที่ใช้พลังของเปลวไฟ ร่างกายภายนอกจะถูกแช่แข็งในทันที ขยับเขยื้อนไม่ได้ แต่ภายในร่างกาย อวัยวะทั้งห้าถูกเผาไหม้ กลายเป็นเถ้าธุลีในพริบตา แล้วจึงลามไปยังพื้นผิวร่างกาย
เปลวเพลิงเย็นเยียบ
เขาลืมไปแล้วว่าเคยเห็นบันทึกเกี่ยวกับเปลวเพลิงเย็นเยียบที่ไหน
เปลวเพลิงเย็นเยียบยังถูกเรียกว่าไฟใจกลางโลก
นี่คือพลังลึกลับอย่างยิ่ง เป็นทั้งสิ่งเย็นจัดและร้อนจัด
ต่างพูดกันว่าไฟกับน้ำเข้ากันไม่ได้
แต่เปลวเพลิงเย็นเยียบกลับทำลายกฎนี้ สิ่งสุดขั้วสองชนิดในฟ้าดินหลอมรวมกัน