เมื่อถูกชายกลางผ้าสีขาวล้อเลียน อู๋ไป๋ก็หัวเราะเยาะว่า “นายอยากลองงั้นเหรอ งั้นฉันจัดให้ ยังไงฉันก็ไม่ใช่คนประคบประหงมเด็กอยู่แล้ว”
“กระหน่ำ!!!”
พลังอันบ้าคลั่งพุ่งทะยานออกจากร่างของอู๋ไป๋ อากาศรอบด้านภายในรัศมีหมื่นเมตรม้วนตัวปั่นป่วนไม่หยุด
แสงสว่างบนฟ้าดินมืดครึ้มในพริบตา!
ธนูยักษ์สิบคันที่ยาวเกินร้อยเมตรปรากฏบนห้วงฟ้า ลูกศรยาวสองร้อยเมตรก่อรูปขึ้น ทั้งหมดเล็งตรงมาที่ชายวัยกลางคนในชุดสีขาว
สังหารณ์อันน่าสยองทำให้ห้วงว่างเปล่าสั่นสะเทือน
“รับให้ดีๆ นะ อย่าตายไปแบบน่าเกลียดล่ะ”
อู๋ไป๋คำรามลั่น ยกฝ่ามือเดียวกดลงจากอากาศ
ทันทีนั้น ลูกศรทั้งสิบพุ่งออกพร้อมกัน เป็นประกายมั่วเข้าปะทะชายกลางผ้าสีขาวตรงกลาง
“วูบ วูบ วูบ!!!”
ขณะเดียวกัน อู๋ไป๋รีบผนึกมืออย่างรวดเร็ว
เสียงร้องอันดุร้ายดังก้องกัมปนาท
เหล่าบรรยากาศเบื้องบน นกฟีนิกซ์เพลิงปรากฏกาย ปีกสองข้างกางออกกว่าหลายร้อยเมตร ก่อตัวจากเปลวเพลิงสามพันดวง
เสียงร้องอันดุร้ายดังต่อเนื่อง!
นกฟีนิกซ์เพลิงยักษ์ท่าพลังทำลายล้างโลกดิ่งพุ่งลงมา
ชายกลางผ้าสีขาวมองดูลูกศรที่ยิงมาจากรอบทิศเหมือนไม่เห็นตา เพลิงพลังไร้ขีดจำกัดคลุกรอบกาย พลันยกหอกยาวสีดำออกมาอย่างไม่ใส่ใจ
หอกยาวสีดำยาวเพียงสามจังเกินเล็กน้อย แต่กลับระเบิดพลังที่น่าสยองขวัญ
เหมือนแสงสีดำเส้นหนึ่ง พุ่งผ่านห้วงว่างไปในพริบตา
“กระหน่ำ!!!”
“กระหน่ำ!!!”
“กระหน่ำ!!!”
ลูกศรทั้งสิบถูกเจาะทะลวงทีละลูก เสียงระเบิดอันน่าสยองดังกัมปนาท ภูเขาเบื้องล่างสะเทือนจนถล่มทลายไม่หยุด