อู๋ไป๋ยื่นมือไปจับเจ้าสัตว์น้อยที่เกาะอยู่บนไหล่ของถังถังขึ้นมา
เจ้าสัตว์น้อยไม่พอใจ สะบัดขาทั้งสี่ปัดป่ายไปมา พร้อมส่งเสียงอีอาเป็นการประท้วงความรุนแรงของอู๋ไป๋
"เจ้าเด็กน้อย คราวนี้ลิ้นเจ้าได้ลิ้มรสดีแล้ว"
อู๋ไป๋เอารูปให้มันดู
เจ้าสัตว์น้อยดูจะรู้จักผลไม้กลายร่างดี พอเห็นรูป ดวงตาสีดำประกายแวววาวดุจอัญมณีของมันก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที
"อีอา..."
เจ้าสัตว์น้อยเงยหน้ามองอู๋ไป๋
"อยากได้?"
เจ้าสัตว์น้อยพยักหน้าหงึกหงักอย่างมีชีวิตชีวา
อู๋ไป๋หัวเราะ "ได้ พอข้าไปเอามันกลับมาให้เจ้าก็แล้วกัน"
"อีอา..." เจ้าสัตว์น้อยดีใจสุดขีด
"นายจะไปชิงผลไม้กลายร่างงั้นเหรอ?" หลินตั้นจวงถาม
อู๋ไป๋พยักหน้า "เจ้าสัตว์น้อยเป็นสัตว์วิเศษ ถ้าได้ผลไม้กลายร่างก็จะกลายร่างเป็นคนได้"
"เจ้าสัตว์น้อยเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง?"
อู๋ไป๋เองก็ไม่รู้เหมือนกัน จึงตอบว่า "คงเป็นเด็กผู้หญิงมั้ง?"
"อาจจะเป็นหนุ่มใหญ่ขี้เกียจน่าเกลียดก็ได้"
"อีอา..." เจ้าสัตว์น้อยโกรธขึ้นมา
อู๋ไป๋โยนมันกลับไปบนไหล่ของถังถัง พลางหัวเราะ "อย่าเพิ่งสนใจเลย รอมันกลายร่างเป็นคนแล้วค่อยรู้เอง"
"ภรรยา คราวนี้เจ้าไปกับข้าด้วยนะ"
"หา?" หลินตั้นจวงทำหน้าฉงน ระดับการฝึกตนของนางมีเท่านี้ จะไปก็มีแต่จะถ่วงอู๋ไป๋เท่านั้นเอง
อู๋ไป๋หัวเราะ "ถือว่าเป็นการไปฮันนีมูนของเราแล้วกัน เจ้าก็ควรออกไปฝึกฝนหาประสบการณ์บ้างแล้ว"
หลินตั้นจวงมีพรสวรรค์ล้ำเลิศมาก เพียงแต่ขาดประสบการณ์ หากได้ผ่านการต่อสู้สักครา การฝึกตนของนางคงจะก้าวกระโดดอย่างแน่นอน