ในโลกภายในของอาวหวง หเยี่ยนอู๋ซวงกับกิเลนเพลิงต่อสู้กันราวกับพวกอันธพาลทะเลาะกันตรงถนน ไม่มีความสวยงามให้ชมแม้แต่น้อย
แต่ที่ภูเขาเฟิ่งหมิงกลับเป็นการต่อสู้ที่สั่นสะเทือนทั้งฟ้าดิน
หอกมารโม่ยานในมือของหลินตั้นจวงพัดวน กวาดออกไปอย่างกว้างขวาง สร้างคลื่นกระแทกสยองขวัญขึ้นมา
"เปรี้ยง!"
ชายวัยกลางคนในชุดคนงานคนหนึ่งถูกหลินตั้นจวงฟาดด้วยหอกจนกระอักเลือดนองปาก ถูกส่งกระเด็นออกไป ชนต้นไม้หักไปหลายต้นต่อเนื่องกันก่อนจะหยุดลง
และในชั่วขณะนั้นเอง ดาบใหญ่ที่เปล่งประกายแสงเย็นวาบก็ฟันลงมายังหลินตั้นจวง
หลินตั้นจวงไม่หันหลัง หอกยาวราวกับมังกร แทงออกไปด้านหลังรวดเร็วปานสายฟ้า
"เคร้ง!"
เสียงโลหะปะทะกันอันแสบแก้วหูดังขึ้นปนกับเสียงระเบิด
หอกเพียงเสียงเดียวทำให้ดาบยาวที่ฟันเข้ามาจากด้านหลังแตกเป็นเสี่ยง ๆ
หลินตั้นจวงหันกายกลับอย่างรวดเร็ว ตบฝ่ามือผ่านอากาศ ลมปราณฝ่ามือพัดกระหน่ำ
"บึ้ม!"
พายุซัดสวน
ชายวัยราว 30 ต้น ๆ ในชุดคนงานอีกคนถูกฝ่ามือเดียวกระแทกจนโพรงอกยุบ ถูกส่งกระเด็นถอยหลังไปราวกับกระสุนปืนใหญ่
หลินตั้นจวงยืนหยุดอยู่กลางอากาศ เส้นผมยาวทั้งหัวราวกับเปลวเพลิง สีหน้าเย็นชามองดูชายทั้งสองที่บาดเจ็บสาหัส
เธอมาดูความคืบหน้าของการสร้างภูเขาเฟิ่งหมิงขึ้นใหม่ ไม่คิดว่าเพิ่งมาได้ไม่นาน ชายสองคนนี้จะเปิดฉากลอบโจมตีขึ้นมาเสียก่อน
ถ้าไม่มีเกราะมารบนตัว เธอคงได้รับบาดเจ็บแน่
การปะทะเมื่อครู่ยังทำให้คนงานก่อสร้างได้รับบาดเจ็บไปหลายคน
