เถาจิ่วเสียงกลับไม่ตื่นตระหนกเลยสักนิด ยังคงสงบเสงี่ยมอยู่ตลอด
"จอมยุทธ์จักรพรรดิพลังสูงส่ง อยากฆ่าพวกเราก็ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ อย่างไรก็ตาม กระต่ายที่ถูกบีบจนมุมก็ยังหันมากัดคนได้ พวกเราแม้ไม่กล้าเป็นศัตรูกับท่าน แต่ก็จะไม่ยอมนั่งรอความตายเช่นกัน"
คำพูดนี้ไม่เกรงกลัวแต่ก็ไม่เสียมารยาท มีชั้นเชิงมาก
อู๋ไป๋ประเมินเถาจิ่วเสียง พลางยิ้มเล็กน้อย: "เจ้าไม่เลวเลยนะ ตอนนี้คนที่พูดคุยเก่งและรู้จักเข้าสังคมหายากขึ้นทุกที เจ้าต่างจากพวกโง่เขลาพวกนั้น ที่เอาแต่ข่มขู่ข้าไม่หยุด"
"เอาล่ะ เจ้าคิดจะแลกเปลี่ยนอย่างไร?"
เถาจิ่วเสียงก้มตัวพูดว่า: "ขอให้ข้าตรวจดูอาการบาดเจ็บของมหาเสนาบดีและนายน้อยก่อน เพื่อให้แน่ใจว่าท่านไม่ได้ทำลายการบ่มเพาะของพวกเขา"
อู๋ไป๋ยิ้มพลางพูดว่า: "ถ้าข้าทำลายการบ่มเพาะของพวกเขา พวกเขาก็ไม่คู่ควรให้เจ้าช่วยชีวิตใช่ไหม?"
"ท่านจอมยุทธ์จักรพรรดิพูดเล่นแล้ว สำนักอินซานไม่เคยทอดทิ้งพรรคพวก ไม่ว่าพวกเขาจะกลายเป็นเช่นไร"
เถาจิ่วเสียงพูดพลางยิ้ม เขารู้ว่าคำพูดของอู๋ไป๋นั้นตั้งใจให้กงฮั่นเจี๋ยและจีเช่อได้ยิน หากเขาตอบไม่เหมาะสม ก็จะถูกทั้งสองคนนี้จองเวร
เถาจิ่วเสียงนี่มันจิ้งจอกเฒ่าจริง ๆ ไม่ติดกับดักเลยสักนิด
อู๋ไป๋พูดเรียบ ๆ: "เชิญตามสบาย"
"ขอบพระคุณ!" เถาจิ่วเสียงเดินเข้าไป ตรวจดูอาการบาดเจ็บของกงฮั่นเจี๋ยและจีเช่อ การบ่มเพาะของพวกเขายังอยู่ อาการบาดเจ็บไม่รุนแรง แต่กลับติดพิษของน้ำพุพิษสิบพิษ โชคดีที่พิษนี้พวกเขาสามารถแก้ได้