คุณชายรักดอกไม้คนนี้ระดับบำเพ็ญไม่ธรรมดา แม้จะแอบซ่อนตัวอยู่ในรถม้า แต่อู๋ไป๋ก็สืบระดับบำเพ็ญของเขาได้...ขั้นเซียนลึกลับฟ้าเก้าชั้นระดับสูง
สิ่งที่ทำให้อู๋ไป๋ใจสั่นคือ ฝีมือระดับนี้ กลับติดอันดับบนทำเนียบราชันสวรรค์ได้แค่อันดับ 34 เท่านั้น
เสี่ยวชิงได้ยินคำนั้น ก็พุ่งถอยหลังออกไปรวดเร็วดั่งสายฟ้า
ลวดลายสีทองเข้มเปล่งประกายที่ฝ่ามืออู๋ไป๋ แล้วคว้าหัวแส้ออกไปด้วยความเร็วราวฟ้าผ่า
“ไหนออกมะ!”
อู๋ไป๋กำหัวแส้ไว้ พลังสยองทำให้แส้ตึงตรงในพริบตา
“โครม” เสียงดังสนั่น ส่วนท้ายรถม้าระเบิดแหลกเป็นรูบาน
หนุ่มชุดแดง อกรัดเปิดโล่ง เท่าเปล่า ถูกอู๋ไป๋ลากออกมาจากรถอย่างอนาถเฟือน
มือเขายังกำปลายแส้อีกด้านแน่นหนา
คนรอบข้างตกตะลึง ไม่คิดว่าคุณชายรักดอกไม้ จะออกมือครั้งแรกก็เจ็บตัวยับเลย
อู๋ไป๋กวาดสายตามองคนตรงหน้า เอาจริงก็หน้าตาดีใช้ได้ แต่แววตาลอย ๆ ใบหน้าซีดเกินปกติ ทั้งท่าทางดูเหมือนโดนเหล้าและกามกัดกินจนร่างกายหมดสภาพ
คุณชายรักดอกไม้ จ้องอู๋ไป๋ด้วยความตกใจและโกรธ
เขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้
“ปล่อยมือเดี๋ยวนี้!”
เขาตะคอก พลังสยองพวยพุ่งผ่านแส้พุ่งเข้าใส่อู๋ไป๋
“ไหนเลื่อนตัวมานี่!”
อู๋ไป๋กระตุกแรง อีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยมือ เลยโดนลากลอยตัวพรวดมาหา
ใบหน้าเขาเปลี่ยนสีทันที...พลังของอีกฝ่ายไม่ใช่สิ่งที่เขาจะต้านไหว
ฉับพลันนั้นเอง เขาจำต้องปล่อยมือ ทิ้งแส้เพื่อช่วยชีวิตตัวเอง