คนห้าคนถูกอู๋ไป๋ล้างเครื่องสังหารไปสี่คนภายในพริบตา เหลือเพียงผู้เฒ่าเซียนชั้นต่ำคนเดียว
ชายคนนี้เป็นพวกสำนักเชินซู ตกใจจนหน้าเป็นกระดาษแทบต่อหน้าต่อตา
"อู่...อู๋ไป๋ เธอคืออู๋ไป๋!"
"ฉึก!!!"
อู๋ไป๋เบิกตาเย็นชา ชักดาบพุ่งเข้าสังหาร
"อู๋ไป๋ เธอไม่เป็นอะไรงั้นเหรอ?!"
อีกฝ่ายส่งเสียงร้องตกใจ แต่ในเมื่ออยู่ในขั้นเซียนกุน ปฏิกิริยาก็ยังไวเหลือเกิน ยกมือฟาดฝ่ามือเข้าใส่อู๋ไป๋ทันที
เสียงฝ่ามือคำรามก้อง เหมือนคลื่นซัดถล่ม
"ฉึก!!!"
อู๋ไป๋สะบัดดาบ แรงปราณดาบพล่าพุ่ง ผ่าฝ่ามือของอีกฝ่ายออกได้อย่างง่ายดาย
จากนั้นร่างกายก็แยกออกเป็นอวตารสิบกว่าร่างอย่างกะทันหัน
อีกฝ่ายตาโต!
ก่อนจะทันได้สติ แสงเล่มเย็นเฉียบผ่านหน้าไปวับเดียว
"ปึก!!!"
เลือดสาดกระจาย
เสียงกรีดร้องดังลั่น... คนนั้นก้มมองบาดแผลบนตัวเองอย่างสยดสยอง ตั้งแต่อกจรดท้อง ท้องถูกผ่าออกเป็นหน้าแข้ง
"ในเมื่อนายอยากรู้ว่าทำไมฉันไม่เป็นอะไร งั้นฉันก็จะให้นายตายอย่างเข้าใจ เพราะฉันแกล้งโดนพิษ...จุดประสงค์แท้จริง คือการจับมือกับสำนักยาเทวะกวาดล้างสำนักเสินซวีและประตูเลือดสลายของพวกนายน่ะสิ"
รูม่านตาของอีกฝ่ายขยายกว้าง แล้วทุ่มเต็มกำลังตะโกนออกมา "ระวังสำนักยาเทวะ!"
ร่างของอู๋ไป๋วูบหาย แสงเล่มเย็นพุ่งกระหน่ำ
"ปึก!!!"
ดาบฮุ่นตุ้นทะลุผ่านศีรษะของคนนั้นเข้าไปตรง ๆ
เงาร่างวูบวับไปมารอบด้าน
เหยาเทียนจี้กับพวกที่รีบมาถึงได้เห็นฉากนั้นพอดี ต่างตกตะลึงงัน