ซีเหมินอวิ้นอี้ฉี่เสร็จ ดึงกางเกงขึ้นเตรียมจะเดินไป จู่ๆ ก็พบว่าบนพื้นมีขนนกสีเงินขนาดเท่าพัดอยู่อันหนึ่ง
เขาก้มลงศึกษาโดยไม่รู้ตัว
แต่จากมุมมองของอู๋ไป๋ มันไม่ใช่แบบนั้น... ซีเหมินอวิ้นอี้เหมือนกำลังเล่นฉี่ผสมดินอยู่
อู๋ไป๋แสดงสีหน้ารังเกียจมากขึ้นเรื่อยๆ ถามว่า "สนุกไหม?"
"อู๋เฒ่า มานี่เร็ว ดูสิว่านี่มันอะไร?"
อู๋ไป๋ถอยห่างออกไปสามก้าว ไอ้หมอนี่น่าขยะแขยง เล่นฉี่ผสมดินยังจะให้เขาไปดูอีก? คงไม่ได้คิดจะสาดฉี่ผสมดินใส่เขาหรอกนะ?
ซีเหมินอวิ้นอี้เก็บขนนกสีเงินขึ้นมา ลุกขึ้นเตรียมพูด เห็นอู๋ไป๋ทำหน้าขยะแขยงสุดขีด ก็ถามโดยไม่รู้ตัวว่า "นายเป็นอะไร?"
อู๋ไป๋ก็เห็นขนนกสีเงินในมือซีเหมินอวิ้นอี้ อดสะดุ้งไม่ได้ รีบพูดว่า "ไม่มีอะไร!"
"อู๋เฒ่า นี่ดูเหมือนขนของสัตว์ปีกดุร้าย เหมือนหล่อจากเหล็กกล้า ลองดูซิว่าแยกออกไหมว่าเป็นสัตว์ปีกดุร้ายชนิดไหน?"
ซีเหมินอวิ้นอี้เดินเข้ามาหาอู๋ไป๋
แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ตูมมม พื้นดินสั่นสะเทือน ก้อนหินบนภูเขากลิ้งหล่นลงมา
ซีเหมินอวิ๋นอี้ตกใจ แปลกใจพูดว่า "โอ้โห... แค่ฉี่ของฉันนี่พลังน่ากลัวเกินไปแล้วนะ นี่ทำให้ภูเขาถล่มเลยเหรอ?"
อู๋ไป๋มองก้อนหินที่กลิ้งลงมาจากภูเขา พูดอย่างหัวเสียว่า "รีบมานี่เร็ว อย่าให้มันหล่นทับตาย"
"อู๋เฒ่า พลังของเรานี่ นายยอมแพ้ไหม?"
ซีเหมินอวิ้นอี้เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
แต่อู๋ไป๋กลับหรี่ตาลง ร่างเงาพริบไหว อุ้มซีเหมินอวิ้นอี้พุ่งไปที่ตีนเขาอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า เอาหลังพิงหน้าผา