สายตาของอู๋ไป๋เลื่อนไปที่ซือเจวี๋ย ยิ้มพลางพูดว่า "เป็นเกียรติจริงๆ นะเนี่ย เพื่อจับฉัน ถึงกับต้องส่งราชันย์สัตว์ถึงสองคนมาเลย"
"แล้วยังไงล่ะ นายจะสู้ หรือจะยอมจำนน?"
ซือเจวี๋ยพูดอย่างมั่นใจมาก "ถ้านายลงมือ พวกเราจะฟันนายให้พิการแล้วลากกลับไป ถ้านายยอมจำนน มันก็ง่ายกว่านั้นมาก"
อู๋ไป๋ยิ้มเต็มหน้า พูดว่า "ถามอะไรหน่อย"
"พูดมาได้เลย"
"นายรู้มั้ยว่าลูกชิ้นสิงโตตุ๋นซีอิ๊วนี่อร่อยมากแค่ไหน?"
ยังพูดไม่ทันจบ กระบี่แผ่นกว้างในมืออู๋ไป๋ก็ฟันออกไป พลังกระบี่แผ่กระจาย ไปถึงตรงหน้าซือเจวี๋ยในชั่วพริบตา
สีหน้าซือเจวี๋ยเปลี่ยนทันที แสงทองวาบขึ้นที่มือ ค้อนคู่ปรากฏขึ้นในมือ ขวางกั้นไว้ตรงหน้าอก
ตูม!
พลังกระบี่ฟันลงบนค้อนคู่ที่ขวางกั้น ระเบิดออกมาอย่างกึกก้อง พายุกระโชกโหมกระหน่ำ
ซือเจวี๋ยถูกแรงสั่นสะเทือนกระแทกถอยออกไปไกลถึงร้อยเมตร
ราชาแมงมุมที่ยืนอยู่บนตาข่ายหัวเราะจนตัวสั่นไปหมด พูดเสียงออดอ้อนว่า "ราชันย์สิงโต ระวังจะคว่ำในร่องโสโครกนะ ถ้าสู้ไม่ไหว ขอให้ฉันช่วยได้นะจ๊ะ"
สายตาซือเจวี๋ยเริ่มดุร้ายขึ้นเรื่อยๆ "หุบปาก ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากใครทั้งนั้น"
เขาจ้องมองอู๋ไป๋ด้วยสายตาระแวดระวัง แค่ลงมือกันครั้งเดียวเขาก็ตกใจกับพลังของอู๋ไป๋แล้ว ไอ้หมอนี่เป็นมนุษย์จริงๆ เหรอวะ? พลังมหาศาลจนน่าตกใจ
อย่างไรก็ตาม เขาชอบคู่ต่อสู้แบบนี้
"ตูม!"
แสงทองเจิดจ้าพวยพุ่งออกจากร่างซือเจวี๋ย ผิวหนังของเขากลายเป็นสีทอง แขนอันหนากำยำเกร็งกล้ามเนื้อแน่น โบกค้อนคู่ ทะยานตรงเข้าไปถล่มอู๋ไป๋