อู๋ไป๋ใช้เลือดจิตของม่อชางเป็นสื่อ ปลูกฝังสัญญากลืนวิญญาณลงไปในกาย
ม่อชางลูบหน้าผากตัวเอง แล้วค้อมกายคำนับ "ขอน้อมรับเจ้านาย!"
เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าในสมองมีสิ่งใดเพิ่มขึ้นมาหนึ่งอย่าง
"นี่คือสัญญากลืนวิญญาณ จากบัดนี้เป็นต้นไป ชีวิตของนายเป็นของฉันตัดสิน"
"อย่าคิดจะแกะมันออก ในโลกนี้นอกจากฉันแล้วไม่มีใครถอนสัญญากลืนวิญญาณได้"
ม่อชางรีบก้มหน้าลง กล่าวด้วยความเกรงใจ "ผู้น้อยไม่กล้า"
อู๋ไป๋ยกมือขึ้น ปราณแท้จริงหนึ่งสายพุ่งเข้าไปในร่างของเขา
ม่อชางแสดงสีหน้าตกตะลึง นี่มันความสามารถอะไรกัน เขารู้สึกได้ชัดเจนว่าบาดแผลบนร่างกายกำลังฟื้นฟูด้วยความเร็วที่เชื่อไม่ได้
"ขอบพระคุณเจ้านาย"
อู๋ไป๋มองไปที่เย่เต๋อชิวหนึ่งครั้ง
"จากนี้ไป เย่เต๋อชิวเป็นประมุขมาร ม่อชางเป็นรองประมุขมาร หวังว่าสองคนจะร่วมมือกันอย่างเป็นเอกภาพ"
"แม้จะเป็นตัวจริงกับตัวรอง แต่อำนาจเท่ากันหมด มีเรื่องอะไรก็ปรึกษาหารือกันได้"
"เย่เต๋อชิว อย่าคิดว่าเป็นประมุขมารแล้วจะได้นอนหลับสบาย ถ้าทำผลงานไม่ได้ ฉันสั่งให้ไต่ลงมาจากตำแหน่ง แล้วให้ม่อชางขึ้นแทนที่นาย"
เย่เต๋อชิวรู้สึกไม่พอใจอยู่เงียบ ๆ แต่ไม่กล้าแสดงออก
เขาคุกเข่าลงข้างเดียว "ครับ ขอน้อมรับคำสั่งเจ้านาย"
ม่อชางก็ตามรอยกล่าวว่า "ขอน้อมรับคำสั่งเจ้านาย"
เย่เต๋อชิวในใจกำลังวางแผนอยู่เงียบ ๆ ว่าจะหาโอกาสฆ่าม่อชางทิ้ง ไม่อย่างนั้นฐานะของตัวเองจะไม่มั่นคง