ลมภูเขาพัดผ่าน ฝุ่นฟุ้งกระจาย
เสียงซู่ซ่าดังใกล้เข้ามาทุกที
อู๋ไป๋รู้สึกสงสัยในใจ เฉินยวนและลู่หยวนซานต่างก็เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสวรรค์ ฝูงแมงป่องอะไรกันที่ทำให้พวกเขาหวั่นเกรงถึงเพียงนี้?
ไม่นาน แผ่นสีดำก็ปรากฏขึ้นไม่ไกล ราวกับกระแสน้ำสีดำกำลังแผ่ขยายบนพื้นดิน
ดวงตาของอู๋ไป๋หดตัวอย่างรุนแรงหลายครั้ง
นี่แม่งเป็นแมงป่อง?
นี่มันบรรพบุรุษของแมงป่องชัด ๆ
แมงป่องแต่ละตัว ลำตัวยาวกว่า 1 เมตร นี่ยังไม่รวมหางที่เหมือนตะขอเหล็กนั่น
แมงป่องยักษ์เหล่านี้ดำสนิททั้งตัว ขาแต่ละข้างราวกับมีดเหล็ก เวลาเดินบนพื้นหินดังเคร้งคร้าง
ไม่ใช่ว่าอู๋ไป๋ไม่เคยเห็นแมงป่องตัวใหญ่ขนาดนี้ เขาเคยเห็นตัวที่ใหญ่กว่านี้หลายเท่ามาแล้ว
ที่เขาตกใจก็เพราะไม่คิดว่าบนโลกจะมีแมงป่องยักษ์ใหญ่ถึงขนาดนี้ สำหรับคนทั่วไปแล้วนี่คือสัตว์ประหลาดชัด ๆ
แมงป่องยักษ์เหล่านี้ดำสนิททั้งตัว ดั่งถูกหลอมจากเหล็กดำ ดุร้ายและเยือกเย็น จนหัวขนลุกซู่
ในที่สุดอู๋ไป๋ก็เข้าใจแล้วว่าทำไมเฉินยวนและลู่หยวนซานถึงได้หวั่นเกรงนัก ฝูงแมงป่องแบบนี้ ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งขั้นสวรรค์เห็นเข้าก็ต้องหลีกหนีไปไกล ๆ
ฝูงแมงป่องเคลื่อนผ่านเบื้องล่างราวกับกระแสน้ำสีดำ โดยไม่รู้ตัวถึงอู๋ไป๋และพวกที่อยู่เหนือหัว
อู๋ไป๋กะประมาณคร่าว ๆ ว่าเมื่อครู่มีฝูงแมงป่องผ่านไปไม่ต่ำกว่าร้อยตัว
พอฝูงแมงป่องผ่านไป อู๋ไป๋และพวกอีก 2 คนก็ลงมาจากเขาหิน
"ทำไมแมงป่องพวกนี้ถึงได้ตัวใหญ่ขนาดนี้?" อู๋ไป๋ถามด้วยความสงสัย
เฉินยวนหัวเราะ "เจ้าตำหนักที่ 9 เลี้ยงไว้ทั้งนั้น"