ทุกคนนั่งลง
มีศิษย์นำน้ำชามาเสิร์ฟ
ซีเหมินอวิ๋นอี้กระซิบว่า "อู๋เฒ่า ดูซิว่าตระกูลหลิวมีใครถูกเผ่าวิญญาณอัคคีสิงอีกไหม"
อู๋ไป๋ส่ายหน้าเบา ๆ "ตอนเข้ามาก็ดูแล้ว ตอนนี้ยังไม่พบ"
"หรือว่าอิงเอ๋อร์ไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองถูกเผ่าวิญญาณอัคคีสิง?"
"เป็นไปไม่ได้ นางมีพรสวรรค์ธรรมดา ปราณน่าจะไม่สูง แต่ตอนนี้พลังที่ใช้ไม่ด้อยไปกว่าเจ้า นางจะไม่รู้ได้อย่างไร"
อู๋ไป๋หยุดนิดหนึ่ง แล้วพูดต่อ "นางคงละโมบพลังที่เผ่าวิญญาณอัคคีมอบให้ ไปทำข้อตกลงบางอย่างกับเผ่านั้น กลายเป็นร่างประสาน"
ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างที่อู๋ไป๋ไม่ได้พูด นั่นคือหลิวอิงเอ๋อร์ตัวจริงตายไปแล้ว และเผ่าวิญญาณอัคคีเข้ายึดร่างนาง
หลิวฉวนซื่อนั่งตรงตำแหน่งประธาน ยกถ้วยชาจิบอย่างใจเย็น ทว่าสายตากลับเหลือบมองหลิวมู่ไป๋เป็นระยะ
หลิวมู่ไป๋ไม่ปิดบัง เปิดประเด็นตรง ๆ "หลิวอิงเอ๋อร์อยู่ไหน"
"อิงเอ๋อร์? เจ้าตามหานางทำไม"
อู๋ไป๋สังเกตหลิวฉวนซื่อ ดูเหมือนเขาจะประหลาดใจมาก แต่อาจแกล้งทำก็ได้
หลิวมู่ไป๋พูดเรียบ ๆ "ถ้านางอยู่ที่นี่ เชิญเรียกออกมา ข้ามีเรื่องจะถามนาง"
"ท่าทางเจ้าเหมือนจะมาเอาเรื่อง หรือว่าอิงเอ๋อร์ทำให้เจ้าไม่พอใจ"
หลิวมู่ไป๋มองเขา "เรื่องนี้ท่านไม่ต้องสนใจ แค่เรียกตัวออกมาก็พอ"
"แล้วถ้าข้าไม่ส่งตัวล่ะ"
หลิวมู่ไป๋เหลือบมองอู๋ไป๋อย่างไม่ให้ใครสังเกต แล้วพูดเสียงหนักแน่น "ถ้าไม่ส่งตัว เกรงว่าตระกูลหลิวจะเจอหายนะล้างตระกูล"