หลินฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “เอาเป็นที่โรงแรมจิ่นเจียงดีไหม เชิญคนดังในเมืองจิ้นเจียงให้หมดเลย”
อู๋ไป๋กลอกตาใส่ “คิดให้มันดี ๆ หน่อย ขอแต่งงานนะ ไม่ใช่งานแต่ง”
“จริงด้วยแหะ!” หลินฉิงเกาหัว
เหลียงหย่วนหัวเราะ “งั้นจัดบนทะเลเมฆกลางเวหาดีไหม”
อู๋ไป๋งง “นั่นมันที่ไหน”
“จุดเช็กอินของเน็ตไอดอล ข้างในจัดเหมือนแดนเซียนเลย มีเน็ตไอดอลไปเช็กอินกันเยอะ แล้วก็มีคนไปขอแต่งงานด้วย”
พอได้ยินว่ามีคนไปขอแต่งงานกันที่นั่นเยอะ อู๋ไป๋ก็รู้สึกต่อต้านขึ้นมาโดยสัญชาตญาณ
“ไม่ได้ คิดใหม่!”
เขาอยากให้พิธีขอแต่งงานกับหลินตั้นจวงไม่เหมือนใคร ไม่ใช่แค่ทำตาม ๆ กัน ลอกแบบคนอื่น
ต่อจากนั้น หลินฉิงกับเหลียงหย่วนก็คิดมาอีกหลายที่ ล้วนถูกอู๋ไป๋ปฏิเสธหมด
ว่าไปแล้ว สามหัวดีกว่าหัวเดียว
พวกเขาก็คือสามหัวสมองตัน ที่ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน
สามคนคิดกันอยู่นาน ก็ยังคิดไม่ออกสักทีว่าจะไปที่ไหนดี
ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
“พี่ อยู่ข้างในนี่ รีบออกมาเร็ว พี่สะใภ้มีเรื่องแล้ว”
ถังเป่าเอ๋อร์ตะโกนอย่างร้อนใจอยู่ข้างนอก
ทั้งสามคนสีหน้าเปลี่ยนไปทันที
อู๋ไป๋รีบพุ่งไปเปิดประตู “พี่สะใภ้ของเธอเป็นอะไรไป”
ถังเป่าเอ๋อร์ตาแดงก่ำ หน้าเต็มไปด้วยความร้อนรน “เมื่อกี้พี่สะใภ้รับโทรศัพท์ บอกว่าบริษัทมีปัญหานิดหน่อย ก็เลยพาถังถังไปที่บริษัท”
“แต่เมื่อกี้หนูได้รับโทรศัพท์อีกที เป็นเสียงผู้ชาย บอกว่าพี่สะใภ้อยู่ที่พวกเขาแล้ว ให้พี่ไปที่สวนกิงโกะคนเดียวนะ”